То сурату пайванди ҷаҳон буд, Алӣ буд,
То нақши замин буду замон буд, Алӣ буд.
Шоҳе, ки валӣ буду васӣ буд, Алӣ буд,
Султони сахову караму ҷуд Алӣ буд.
Ҳам Одаму ҳам Шайсу ҳам Аюбу ҳам Идрис,
Ҳам Юсуфу ҳам Юнусу ҳам Ҳуд, Алӣ буд.
Ҳам Мусиву ҳам Исиву ҳам Хизру ҳам Илёс,
Ҳам Солеҳ пайғамбару Довуд, Алӣ буд.
Масҷиди малоик чу шуд одам, зи Алӣ шуд
Одам чу яке қиблаву масҷид, Алӣ буд.
Он кошифи Қуръон, ки Худо дар ҳама Куръон
Кардаш сифати исмату бистуд, Алӣ буд.
Он орифи саҷҷод, ки хоки дараш аз қадр,
Аз кунгураи арш барафзуд, Алӣ буд.
Ҳам аввалу, ҳам охиру, ҳам зоҳиру ботин
Ҳам обиду ҳам маъбаду маъбуд Алӣ буд.
Он шери диловар ки зи баҳри тамаъи нафс,
Бар хони чаҳон панҷа наёлуд, Алӣ буд.
Он қалъакушой,ки дар аз қалъаи Хайбар
Барканд ба як ҳамлаву бикшуд, Алӣ буд.
Чандон,ки дар офок назар кардаму дидам
Аз руи яқин дар ҳама мавҷуд, Алӣ буд.
Ҳоруни вилоят зи паси Мусии имрон
Биллоҳ, ки Алӣ буд, Алӣ буд, Алӣ буд.
Ин куфр набошад, сухани куфр на ин аст
То ҳаст Алӣ бошаду то буд, Алӣ буд.
Ин як ду се байте, ки бигуфтам ба муаммо
Ҳаққо ки муроди ману мақсуд Алӣ буд.
Сири ду чаҳон ҷумла зи пайванду зи пинҳон,
Шамсулҳақи Табрез ки бинмуд, Алӣ буд.
Мавлоно Ҷалолиддини Румӣ