Ахлоқ ва Ирфон

Бисёри аз калимаҳо ва истилоҳҳо мафҳумеро бо худ доранд, ки дар қолаби як ҷумла ва чанд ҷумла намеғунҷад балки худ як китобе аст аз маъноҳову

Инсон дар ҳамаи маворид муҳтоҷи Худои Таоло аст ва барои бароварда шудани ҳоҷат набояд такя  ба васоили оддӣ ва зоҳирӣ бошад. Ҳарчи ҳаст аз Худост,

Гуноҳ ба сабаби он ки дар ростои хостаҳои нафсонӣ ва васвасаҳои шайтонӣ аст,лаззатбахш аст. Аз ин рӯ бисёре аз мардум ба сӯи гуноҳ кашида мешаванд

-Тавсияҳои Қумшаӣ ба ҷавонони Тоҷик Ончӣ, ки беҳтарин арзишро дорад, имон ба худост! – Агар шумо эътиқод дошта бошед, ки хубӣ беҳтар аз бадӣ ҳаст,

               (ахлоқи, иҷтимои ва сиёсӣ) Марде аз Имом Алӣ (а) дархост намуд, ки ӯ ро насиҳат бикунад. Имом Алӣ(а) фармуданд: Аз касоне набош, ки бе

Аз дасту забон, ки барояд каз ӯҳдаи шукраш бадар ояд Яке аз умуре ки дар Қуръони карим  ва ривоёт мавриди таваҷҷӯҳ ва аҳамияти хоссе қарор

Мондаам сахт аҷаб ка-з чи сабаб сохт маро? Ё  чӣ будаст муроди вай аз ин сохтанам? Ин пурсиш, ки чаро Худованд мо одамиёнро офаридааст, яке

Симои муттақин аз назари мавлои муттақиён Парҳезкор касест, ки орзӯяш наздик, лағзишҳояш андак, қалбаш фурӯтан ва… Мақолаи зер навиштае аст дар бораи парҳезгорон, ки бар

Сайидбурҳон Акбар Ба дурустӣ, ки Расули Аъзам ҳазрати Муҳамма(с) барои мо улгу ва намуни комили инсоният аст, ки дар ҳар замина ва масъалае, ки бихоҳем

Сайидбурҳон Акбар Яке аз осори бозмонда аз он Имоми Муттақин ба унвони Дуъоҳои имом Саҷҷод аст. Дар ин ҷо дуъое аз ин китоб, ки дар