Моҳи Рамазон бисёр моҳи пӯрбаракат аст, инсонҳо бояд инро дарк намоянд ва аз лаҳза лаҳзаҳояш баҳра бибаранд ва хӯдро аз зӯлму гӯноҳҳо пок кунанд. Тибқи
Бисмиллоҳир раҳмонир раҳим Алҳамдулиллоҳи раббил оламин вассалоту вассалому ъало саййидино ва набиййино Абилқосимил Мустафо Муҳаммад ва ъало олиҳи атябинал атҳаринал мунтаҷабин сияямо Бақияталлоҳи фил аразин.
بسم الله الرّحمن الرّحیم الحمد لله رب العالمین و الصّلاة و السّلام علی سیّدنا و نبیّنا ابیالقاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین الاطهرین المنتجبین
Бисмиллоҳир-раҳмонир-раҳим Миллати бузӯрги Эрон! Режими саҳюнӣ дар саҳаргоҳи имрӯз, дасти палид ва хӯнолӯди хӯдро ба ҷинояте дар кишвари азизамон кӯшод ва зоти хабиси хӯдро бо
Бисмиллоҳир раҳмонир раҳим قال الله تعالى فی محكم كتابه الكريم: وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۖ إِنَّ
Ҳасад ҳолатест, ки инсон аз дидани неъмати дигарон нороҳат мешавад ва ранҷ мебарад ва орзӯ мекунад, ки он неъмат аз онҳо гирифта шавад[1], ҳатто агар
Дар саҳаргоҳи19 Рамазони соли 40 ҳиҷрии қамарӣ Абдурраҳмон ибни Мулҷами Муродӣ, аз гурӯҳи Хавориҷ, ҳазрати имом Алӣ (а)- ро, ки дар ҳоли хондани намози сӯбҳ
Ҳамонтавр ки медонем саҳобаҳои Расули Худо (с) дар дини Ислом ҷойгоҳ, фазилат ва манзилати бисёр боло ва пураҳмият доранд. Ин ҷойгоҳ ва бартарии илмӣ ва
Илмомӯзӣ ва бартараф кардани ҷаҳлу нодонӣ аз заруратҳои зиндагӣ ва роҳи расидани ба камол ва хӯшбахтӣ аст. Тамоми анбиё ва донишмандон бар зарурат
Ибратҳо зиёданд вале ибратгиранда кам Мӯрчагон бо ҳам гап намезананд, аммо дастаҷамъӣ дона ҷамъ мекунанд ва дастаҷамъӣ зиндагӣ мекунанд. Занбӯрҳо бо ҳам гап
Рӯзи Мубоҳила бар тамоми мусулмонони ҷаҳон, ки иқтидорашон дар ин рӯзи шариф дар таърих сабт шуда аст, муборак бод! Мубоҳилаи Паёмбари акрам(с) бо
Ҳазрати Алӣ(кр) мефармоянд: Расули Акрам(с) вақте моҳи мӯбораки Рамазонро медиданд, рӯй ба қибла истода, чунин мегӯфтанд: اللَّهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَیْنَا بِالْأَمْنِ وَ الْإِیمَانِ وَ السَّلامَةِ