Аҳком ва Ҳуқуқ

Имитиҳони фақирону сарватмандон;    Амири муъминон Алӣ(а) ба мардум мефармояд; нигоҳатонро ба ин сарватҳо ё ба ин фақирон надузед ва ба инҳо аҳамият надиҳед. Зеро

Чанд калимае роҷеъ ба таъбироте, ки дар Ислом роҷеъ ба озодӣ омада аст, арз мекунем. Ислом дар бораи озодӣ ба унвони як арзиш аз арзишҳои

Маълум аст, ки ҳар кас наметавонад тарафи машварат қарор гирад, зеро гоҳ он афрод нуқоти заъф доранд, ки машаварат бо онҳо мояи бадбахтӣ ва пасрафтӣ

2 марти соли равон дар толори хурди Коргоҳи табъу нашри “Шарқи озод” бо ибтикори нашрияи “Миллат” ва Анҷумани байнулмилалии рӯзноманигорони форсизабон- “Афрӯз” Мизи гирде бо

Ҳарчанд ин рисола ҳуқуқи зиёдеро дар бар мегирад, ки худ як роҳнамо ва қонун барои зиндагии бартар ва бо тамомии ҳаққу ҳуқуқи инсоният ва башарият

Ҳаҷ дар луғат: қасд кардан ба сӯи кори бузурге. Ва дар истилоҳи шариат: қасди махсус ва дар замони махсус ва дар макони махсус.Умати ислом бар