Донишмандон

Мусофират ба мамолики исломӣ Ҳамадонӣ аз синни бистсолагӣ яъне тақрибан аз соли 733 ҳ.қ. мусофиратҳои худро оғоз кард ва ин сафарҳо то соли 753 ҳ.қ.

Мир Сайид Алии Ҳамадонӣ яке аз навобиғ ва шахсиятҳои тирози аввал аст, ки бо сафар ба шибҳи қорраи Ҳинду Покистон, Мовароуннаҳр, Шом ва билоди арабӣ

Имом Хумайнӣ кам насиҳат мекард. Аз ҳафтсолагӣ дар тарбияти динӣ диққат дошт. Мегуфт: Бачаҳо аз ҳафтсолагӣ намоз бихонанд. Инҳо яъне бачаҳоро водор ба намоз хондан

Хӯроки нисфирӯзии имом Хумайнӣ як ғизои эронӣ ба номи обгӯшт (шӯрбо) буд ва ин ҳамон ғизое буд, ки дар он рӯз дигарон ҳам аз он

Дар ривоёт омадааст, ки аҳли дӯзах аз бӯи бади олиме, ки ба илмаш амал накардааст озор мебинанд ва азият мешаванд. Чаро олими беамал ингуна аст?

Хоҷа Исҳоқ ибни Амир Вай аз хонадони Алишоҳиёни Хатлон аст, ки соҳиби нуфуз ва эътибор будаанд. Ӯ чунон тарбият ёфт, ки дар радифи аввали пайравони

Ҳамадонӣ дар Эрон, Осиёи марказӣ ва ҷанубӣ шогирдон ва пайравони зиёде дошта, ки мутаасифона, аз бархе, ҷуз исм чизе боқӣ намондааст. Дар зайл ба муаррифии

5. Хоҷа Қутбуддин Яҳё Ҷомии Нишопурӣ Ӯ аз асҳоби Алоуддавлаи Симнонӣ, шайх Сафиюддини Ардабилӣ ва шайх Шарафуддини Даргузинӣ аст. Ҳамадонӣ дар маҷмаи олимоне, ки ба

3. Шайх Наҷмуддин Муҳаммад ибни Муҳаммад Вай (таваллуд 695 ҳ.қ.) аз муҳаддисон ва орифон аст. Ҳамадонӣ наздаш ҳадис хонда ва аз вай иҷозати ривоят дарёфт

Даромад Дар бораи устодони Ҳамадонӣ ҳофиз Карбалоӣ ба нақл аз рисолаи «Анисуссоликин» мефармояд: «Мир Сайид Алии Ҳамадонӣ дар сафари худ се мартаба ҷаҳонро гаштааст ва

Хусусиятҳои ахлоқӣ, зӯҳд ва тақвои имом Ризо(а) ба гунае буд, ки ҳатто душманони хешро низ шефта ва маҷзуби худ карда буд. Бо мардум дар ниҳояти

Зинда нигаҳ доштани паёму хотираи қиёму шаҳодати мазлумонаи имом Ҳусейн (а) ва ёрони бовафои ишон, тасаллӣ додан ба корвони асирон, расво кардани чеҳраҳои нифоқу финояткор