Олами кудакон

Устоди донишгоҳ бо ин савол шогирдонашро ба як даргирии зеҳнӣ кашонд: Оё Худо ҳар чизе ки вуҷуд дорадро халқ кард? Шогирде бо камоли адаб ҷавоб

Як рӯзи рӯзгоре, Одамҳои хеле бад. Расулро азият кардан, Гуфтанд, ки эй Муҳаммад, Бе писару беёвар, Тӯи танҳову абтар. Худо ҷавобашон дод, Ин оятро нишон

Худоё Дар ин дунё Худоё, Маро пушту паноҳӣ, Кумак кун то наюфтам, Даруни партгоҳӣ, Туӣ дар ҳар замоне, Маро ёру нигаҳбон, Дилу ҷонам нигаҳдор, Ба

Неъматҳои Худо Кӣ ба мо чашм дода гӯш дода, Худо дода Худо дода. Кӣ ба мо ақл дода ҳӯш дода, Худо дода Худо дода. Кӣ

    Шаб ки меша ситораҳо, Роҳии осиман мешан. Давру бари моҳ мешинан, Ҳамдилу ҳамзабон мешан. Шабҳо биё канори ҳам, Ба осмон нигоҳ кунем. Ситораҳоро

        Пайғамбари хуби мо, Нури Худо Муҳаммад(с). Чароғи роҳи мардум, Раҳбари мо Муҳаммад(с). Мо кудакон ҳамеша, Гӯем ё Муҳаммад(с). Мо пайрави ту

    Рафтам канори дарё, Гуфтам: Бигӯ Худо кист? Дарё ба гуши ман гуфт: Мисли Худо касе нест. Ӯ офаридагори, Куҳу дарахту дарёст. Донову поку

    Ман як китоб дорам, Пур аз гулу ситора. Як хонаи арусак, Ҳазорто қисса дорад. Китоби зебои мо, Қисса бигад баромон. Қиссаи модарбузург, Ту

      Моҳи ҳамаш ту об мере, Аз ин тараф ба он тараф. Лабошу ҳей такон меде, Ингор ҳамаш мезане ҳарф. Намедонам ки чи

        Яке аз ҳакимҳои бузург ба дидани яке аз дӯстони худ рафт. Он шахс писари майдае дошт, ки бо вуҷуди майда будан,

                      Ба номи Худо Орзуи ман Ман орзу дорам, ки рӯзе, Мисли падар Қуръон бихонам.

Ба номи Худо Худоё! Бар Муҳаммад ва Оли Муҳаммад дуруд фирист. Дарсҳое аз Қуръони Карим (2) Оё таълим аввал аст ё тарбият? Шояд аз худ