Ҷойгоҳи ҳазрати Алӣ
قال النبی لعلیّ: أنت منّی و أنا منک Паёмбари Худо(с) ба Алӣ фармуд: Ту аз манӣ ва ман аз ту ҳастам. Бухорӣ, Фазоили саҳоба, маноқиби
قال النبی لعلیّ: أنت منّی و أنا منک Паёмбари Худо(с) ба Алӣ фармуд: Ту аз манӣ ва ман аз ту ҳастам. Бухорӣ, Фазоили саҳоба, маноқиби
Расули Худо (с) фармуд: إنَّ اللّهَ تَعالی نَصَبَ فِي السَّماءِ السّابِعَةِ مَلَكا يُقالُ لَهُ: الدّاعي، فَإِذا دَخَلَ شَهرُ رَجَبٍ يُنادي ذلِكَ المَلَكُ كُلَّ لَيلَةٍ مِنهُ
Имом Мӯсои Козим (рз) фармуд: رجب نهر فى الجنه اشد بياضا من اللبن و احلى من العسل فمن صام يوما من رجب سقاه الله من
Имом Ҷаъфари Содиқ (рз) фармуд: ثَلَاثٌ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لِأَحَدٍ مِنَ النَّاسِ فِيهِنَّ رُخْصَةً بِرُّ الْوَالِدَيْنِ بَرَّيْنِ كَانَا أَوْ فَاجِرَيْنِ وَ وَفَاءٌ بِالْعَهْدِ لِلْبَرِّ وَ
Расули Худо (с) фармуд: فاطِمَةُ سَیِّدةُ نِساءِ أهلِ الجَنَّةِ Фотима сарвари занони аҳли биҳишт аст. Саҳеҳ Бухорӣ, китоби Фазоили асҳоби Набӣ, боби 31, ҳадиси 3767
Ҳазрати Фотимаи Заҳро(рз) фармуд: مَنْ اصْعَدَ إ لىَ اللّهِ خالِصَ عِبادَتِهِ، اهْبَطَ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ لَهُ افْضَلَ مَصْلَحَتِهِ Ҳар кас ибодатҳои худро холисона ба сӯи Худо
Ҳазрати Расули Худо(с) фармуд: إذا كانَ یَوْمُ القیامَةِ نادى مُنادٍ: یا أَهْلَ الجَمْعِ غُضُّوا أَبْصارَكُمْ حَتى تَمُرَّ فاطِمَة Рӯзи қиёмат садое баланд мешавад, ки эй
Ҳазрати Исо(а) фармуд: Шуморо барҳазар медорам аз нигоҳ ба номаҳрамон, чунки тухми шаҳватро дар қалби инсон мекорад ва ӯро ба ҳар фитна ва фасоди дигаре
Худои Мутаол мефармояд: يَا نِسَآءَ النَّبِىِ لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِّنَ النِّسَآءِ إِنِ اتَّقَيْتُنَّ فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِى فِى قَلْبِهِ مَرَضٌ وَقُلْنَ قَوْلًا مَّعْرُوفاً Эй ҳамсарони
Худои Мутаол мефармояд: وَذَكِّرْهُم بِأَيَّامِ اللَّهِ إِنَّ فِى ذَ لِكَ لَأَيَتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ Ва ба онон рӯзҳои (қаҳр ё лутфи) Худоро ёдоварӣ кун! Дар
Худои Мутаол мефармояд: إِنَّ اللَّهَ يُدَفِعُ عَنِ الَّذِينَ ءَامَنُواْ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ Дар ҳақиқат Худованд аз касоне, ки имон овардаанд
Худои Мутаол мефармояд: وَأَوْفُواْ بِعَهْدِى أُوفِ بِعَهْدِكُمْ Ва ба аҳди ман вафо кунед ман ба аҳди шумо вафо мекунам. Сураи Бақара, ояти 40