Сухани рӯз

Имом Ҳусайн (а) фармуд: إنَّ النّاسَ عَبيدُ الدُّنيا، وَ الدّينُ لَعقٌ عَلى ألسِنَتِهِم يَحوطونَهُ ما دَرَّت مَعايِشُهُم، فَإِذا مُحِّصوا بِالبَلاءِ قَلَّ الدَّيّانونَ Мардум бандаи дунёанд

Ҳазрати Алӣ (к) фармуд: اِنَّ النّاسَ اِلى صالِحِ الادَبِ اَحوَجُ مِنهُم اِلَى الفِضَّةِ وَ الذَّهَبِ Мардум ба одоби (фарҳангу тарбияти) дуруст ниёзманданд, то ба тилло

Ҳазрати Алй (а) фармуданд: اِنَّ العِلمَ حَياةُ القُلوبِ وَ نورُ البصارِ مِنَ العَمى وَ قُوَّةُ البدانِ مِنَ الضَّعفِ؛ Ба рости ки дониш мояи ҳаёти дилҳо

Имом Ризо (а) фармуд: لا یستَکمِلُ عَبدٌ حقیقةَ الایمانِ حَتَّى تَکونَ فیهِ خِصالُ ثَلاثٍ: اَلتَّفقُّهُ فِى الدّینِ وَحُسنُ التَّقدیرِ فِى المَعیشَةِ، وَالصَّبرُ عَلَى الرَّزایا.؛ Ҳеҷ

Имом Ҳусайн (а) фармуд: «مَاذَا وَجَدَ مَنْ فَقَدَكَ وَ مَا الّذِى فَقَدَ مَنْ وَجَدَكَ؟». Парвардигоро! Онки туро надорад чи дорад ва онки туро дорад, чи

Ҳазрати Алӣ (рз) фармуд: اَلْجَهْلُ مُميتُ الاَحْياءِ وَ مُخَلِّدُ الشَّقاءِ Нодонӣ сабаби марги зиндагон ва давоми бадбахтӣ аст. (Ғурарулҳикам, саҳ. 75)

Имом Ҷаъфари Содиқ (а) фармуд:إنَّ للقُلوبِ صَداءً كصَداءِ النُّحاسِ، فاجلُوها بالاستِغفارِДилҳо низ ҳамчун мис зангор мезананд. Пас онҳоро бо истиғфор сайқал диҳед.  Уддатуддоӣ, саҳ. 249

Ҳазрати Фотима (с) خیارکم الینکم مناکبة و اکرمهم لنسائهم Беҳтарини шумо касе аст, ки дар бархурд бо мардум нармтар ва меҳрубонтар бошад ва арзишмандтарини шумо

Имом Алӣ (дуруди Худо бар ӯ) фармуд: أَشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَخَفَّ بِهِ صَاحِبُهُ. Сахттарин гуноҳ, гуноҳе аст, ки соҳибаш онро сабук шуморад. (Наҳҷул Балоға ҳикмати

Пайғамбари Худо (с) фармуд: الْوَلَدُ رَيْحانَةٌ وَ رَيْحانَتىّ الحَسَنُ وَ الحُسَينُ Фарзанд райҳона аст ва ду райҳонаи ман Ҳасан ва Ҳусейн аст (Бухори 2/188)

Имом Ҳусейн (а) фармуданд: مَنْ نَفَّسَ كُرْبَةَ مُؤْمِن، فَرَّجَ اللهُ عَنْهُ كَرْبَ الدُّنْيا وَالاْخِرَةِ. Ҳар касе ки гиреҳи аз мушкилоти муъминеро боз кунад ва мушкилашро

Имом Ҳусайн (а) фармуд: مَن حاوَلَ اَمراً بمَعصِیَةِ اللهِ کانَ اَفوَتَ لِما یَرجُو وَاَسرَعَ لِمَجئ ما یَحذَرُ Касе ки барои ба даст овардани коре бо