Торих ва достон

Паёмбари Худо (с) дар бораи ҷиҳод ва подоши муҷоҳидон сухан мегуфт. Дар ин байн, зане бархост ва пурсид: Оё барои занон ҳам аз ин фазилатҳо

Рӯзе Паёмбари Худо (с) бо асҳоби худ нишаста буданд. Паёмбар ҷавони нерумандеро дид, ки аввали субҳ машғули кор ва талош мебошад. Баъзе аз ҳозирон гуфтанд:

Иброҳим гуфт: Табар бар дӯши бути бузург аст. Шояд ӯ ин корро карда бошад. Аз ӯ бипурсед? Мардум аввал хомӯш монданд, онгоҳ ба ӯ гуфтанд:

Рӯзе рӯзгоре шаҳре ба номи Бобил байни ду рӯдхонаи Даҷла ва Фурот аз шаҳрҳои бузург ва сарсабзи он рӯзгор буд. Атрофи шаҳр боғҳои сарсабзе буд,

Дар ҷамъ, ки нишаста будем якбора медидем, ки имом Хумайнӣ ба тарафи ошпазхона меравад. Аз ишон мепурсидем, ки ба куҷо меравед? Мегуфт: Меравам, ки об

Раиси ноҳия дар як ҷамъомад суханронӣ карда мегӯяд: Ҳамшаҳриёни муҳтарам, имсол нархи орд боло меравад чӣ чорае андешем? Ҳама хомӯш монданд.Танҳо як муйсафед мехезаду мегуяд:

Пиразан танҳову камбағал буд. Ӯ фарзанд надошт ва ҳамсараш ҳам аз дунё рафта буд. Зиндагӣ барояш бисёр мушкил шуд. Дигар ҳатто тавони додани пули обу

Имом Хумайнӣ агарчӣ машғули баҳс ва тадриси фиқҳӣ буданд, вале худро аз ҳоли фарзандонашон ғофил намедонистанд ва ҳуқуқи оила ва вазифаи тарбияти фарзандонро фаромуш намекард.

Ҳазрати Фотимаи Заҳро духтари гиромии ҳазрати Расули Акрам(с) ва ҳамсари ҳазрати Алии Муртазо(к) дар бистуми ҷимодиссонии соли панҷуми беъсат дар шаҳри Маккаи Муаззама ба дунё

Замоне ки имом Хумайнӣ писари ҳаштсолаамро медид ба ӯ мегуфт: Намозатро хондӣ? Ман мегуфтам: Ҳазрат, ӯ ҳанӯз ба синни таклиф нарасидааст. Имом Хумайнӣ мегуфт: Бачаҳо

Як рӯз ҷаноби Муҳсин Қироатӣ ба ман гуфт: Дар Нуфелошатуи Париж (маҳалли иқомати имом Хумайнӣ дар Фаронса) дар хидмати имом Хумаёнӣ будем. Аввали субҳ барои

Ҳамсари имом Хумайнӣ нақл мекард, ки чун фарзандонашон шабҳо хеле гиря мекарданд ва то субҳ мебор мемонданд, имом Хумайнӣ шабро тақсим карда буд. Яъне масалан