Расули Худо (с) фармуданд:
اَلْعِلمُ إمامُ الْعَمَلِ وَ الْعَمَلُ تابِعُهُ يُلهَمُ بِهِ السُّعَداءُ وَ يُحْرَمُهُ الأْشقياءُ؛
Дониш пешвои амал ва амал пайрави он аст. Ба хушбахтон дониш илҳом мешавад ва бадбахтон аз он маҳруманд.
)Амолии Тӯсӣ, саҳ 488, ҳ 38(.
)