Ало эй Карбало эй маъдани нурРасида корвоне аз раҳи дурНишони қофила аз ашку оҳ астБа маҳмилҳо ҳама ранги сиёҳ астҲама аз маркаби худ поин биафтандКи
Муслим миёни кӯчаҳоТанҳо зи қавми бевафоГуфто ба сад сӯзу навоЭй ҳуҷҷати дини ХудоМавло Ҳусейн, Кӯфа наё!Мавло Ҳусейн, Кӯфа наё! Ин кӯфии паймоншиканБишкаста он аҳди куҳанДоранд
Эй аз азал ба меҳри ту дил ошно, Ҳусейн!В-эй то абад ливои азоят ба по, Ҳусейн!Ҳар моҳ дар азои ту моҳи Муҳаррам астҲар ҷо бувад
Ман зодаи Алии Муртазоям Ман шоҳбози мулки “ло фатоям Фазлу шараф ҳамин бас аз бароямКи ходимам ба даргаҳи Ҳусайнӣ Валлоҳ ин қатътуму яминӣ Иннӣ уҳомӣ
Зи ғам дилҳо парешон аст, имрӯзҲусейн то зуҳр меҳмон аст, имрӯзБа қурбонгоҳи майдони шаҳодатРавон ҷамъи шаҳидон аст, имрӯзАлиакбар ҷавони маҳлиқояшБа хуни хеш ғалтон аст, имрӯзДу
Илоҳӣ баҳри қурбонӣ ба даргоҳат сар овардам На танҳо сар бароят, балки аз сар беҳтар овардам Пайи ибқои “қад қомат” ба зӯҳри рӯзи “Ошуро” Барои
Эй сӯзи ҷонҳоро гувоҳ, эй офтоби КарбалоЭй шоҳиди рӯзи сиёҳ, эй офтоби Карбало Аз чашми хунрези замон , аз теғи зулми беамон Дар сӯзи дил
Салому дуруд бар ту бод, эй шаҳиди роҳи озодӣ ва озодагӣ ва ризвони Худо, эй Ҳусейн ибни Алӣ! Найзаро сарвари ман, бистари роҳат кардӣ Шомро
Дарси озодӣ ба дунё дод рафтори ҲусейнБазри ҳиммат дар ҷаҳон афшод афкори Ҳусейн Ҷони худро дар раҳи сидқу сафо қурбон кардЗ-ин сабаб то ҳашр бошад
