Фарҳангу адаб

Арбаин меояду ин чашм гирён мешавадДил хумору зоири қабри шаҳидон мешавадЁди Сибти Мустафову ташнакомони бало Карбало мотамсарои аҳли имон мешавадҒуссаҳои Оли Тоҳо дар масири Кӯфа-ШомЁди

Он чӣ дар суги ту эй поктар аз пок гузашт Натавон гуфт, ки ҳар лаҳза, чӣ ғамнок гузашт Чашми таърих дар он ҳодисаи талх чӣ

Баъд аз сари ман гиря макун, ҷони падар!Мардона бимон бар сари паймони падар! Бар модари худ раҳмату шафқат бинамоТо ҳис накунад набуди эҳсони падар! Аз

  Замину осмон ғарқи азоянд Ба ёди куштагони Карбалоянд Бигирйед, эй мусулмонон, бигирйед Ки мурғони ҳаво ҳам дар навоянд Гиребон чок карда аҳли Ислом Ба

Лаҳзаи мушкил чу дидам ошно бегона шудХонаи шоҳонаи ман дар даме вайрона шуд Ҳар чӣ аз меҳру вафо мегуфт бо шавқу ҳавасБо худу паймонҳояш баҳри

Дарди дили ноздонаи имом Ҳусейн (а) Акнун ки наёмад зи сафар моҳи мунирам Хуб аст, ки дар ин гӯшаи вайрона бимирам Бо ман назанад ҳарф,

Тақдим бар Муслим ибни Ақил сафири шаҳиди имом Ҳусейн ибни Алӣ (а) дар Кӯфа Дар миёни кӯчаҳо дилхастаам Дил фақат бар ёрии Ҳақ бастаам Аз

Ҷонро фидо мекардаме дар ҳар канори КарбалоХудро шаҳид мекардаме дар он ғазоти Карбало Шоҳ Ҳусайн мегуфтаме, дар хок меғалтидамеҲам ҷону дил мекардаме он ҷоннисори Карбало

Ба зуҳри рӯзи ОшуроГули сурхам шуда пар-пар Гуламро кардаам пайдо Ба зери найзаву ханҷар Худам дидам ба чашми тар Гулуяшро дами ханҷар Ҳусейнҷонам Ҳусейнҷонам Дар

Гуфт: Эй гурӯҳ ҳар кӣ надорад ҳавои мо Сар гираду бурун равад аз Карбалои мо Нодода тан ба хориву нокарда тарки сар Натвон ниҳод пой

Қавми ба ҳаҷ рафта, ба ҳаҷ рафтаандБе ту дар ин бодия, каҷ рафтаандКаъба туӣ Каъба ба ҷуз санг нестОинае мисли ту беранг нестОинаи раҳгузари суфиёнСанг,

Навои Найнаворо дӯст дорамШаҳиди Карбалоро дӯст дорам Агар ҷоми бало аз чашми ёр астМан ин ҷоми балоро дӯст дорам Дуо яъне такаллум бо ХудовандТакаллум бо