Фарҳангу адаб

  Бар гӯзар эй дили ғофил ки ҷаҳон бар гӯзар аст, Ки ҳама кори ҷаҳон ранҷи дилу дарди сар аст. То ту дар шаш дараи

Ончи фарзи айни насли одам аст   Наъти садру бадри ҳар ду олам аст,   Офтоби олами динпарварон   Хоҷаи фармони даҳ пайғомбарон,   Пешвои

Ба гӯзориши ИКНА, ҳазрати оятуллоҳ Хоманаӣ, Раҳбари инқилоби исломии Эрон рӯзи панҷшанбе дар сеюмин паёми тасвирӣ пас аз таҳоҷӯми режими саҳюнӣ ба кишвар унвон карданд:

Фаро расидани иди саиди Фитрро ба ҳамаи ҳамватанони азиз табрик гӯфта ба ҳамаи онҳо оромиш, хӯшбахтӣ ва саломатиро аз даргоҳи Худованди Мутаъол хоҳонем! Иди саиди

ЭЙ РАМАЗОН, МАРҲАБО ХӮШ ОМАДӢ Моҳи зикру моҳи тасбиҳу салот, Моҳи хайру моҳи шодию нишот, Моҳи аз кирдори нопокон наҷот, Эй Рамазон, марҳабо хуш омадӣ.

  Паёми раҳбари инқилоби исломии Эрон Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ ба муносибати шаҳодати Сайид Ҳасан Насруллоҳ раҳбари Ҳизбуллоҳи Лубнон بسم اللّه الرحمن الرحیم انا للّه و

Дар ҷон чӯ кард манзил ҷонони мо Муҳаммад, Сад дар кушод дар дил аз ҷони мо Муҳаммад. Мо булбулем нолон дар гулситони Аҳмад, Мо лӯълӯему

Тобиши нури ҷаҳон фархунда бод,   Рафтани ҷаҳлу гумон фархунда бод   Зодрӯзи он шаҳи меъроҷу он,   Иллати ҳафт осмон фархунда бод    Ҳафтаи

Арбаин меояду ин чашм гирён мешавад   Дил хумору зоири қабри шаҳидон мешавад   Ёди Сибти Мустафову ташнакомони бало    Карбало мотамсарои аҳли имон мешавад

Иди Қурбон ҷилваи тақарруб ва наздикӣ ба Худо    Иди Қурбон мазҳари бандагии Худо, наздикӣ ба Ӯ ва таслими фармонаш будани иброҳимиён аст. Ин рӯз

Раҳоии бандагон аз оташи ҷаҳаннам дар рӯзи Арафа. Рӯзи Арафа рӯзи нуҳуми зулҳиҷҷа аст, ки ҳоҷиён дар он рӯз аз Мино ба Арафот мераванд ва

Бисмиллоҳир-раҳмонир-раҳим   Ин номаро ба ҷавононе менависам, ки виҷдони бедорашон онҳоро ба дифоъ аз кӯдакону занони мазлуми Ғазза барангехтааст.   Ҷавонони азизи донишҷӯ дар Иёлоти