Фарҳангу адаб

Тобиши нури ҷаҳон фархунда бод,   Рафтани ҷаҳлу гумон фархунда бод   Зодрӯзи он шаҳи меъроҷу он,   Иллати ҳафт осмон фархунда бод    Ҳафтаи

Таваллуди фархундаи Паёмбари нӯру раҳмат ҳазрати Муҳаммади Мустафо(с) бар тамоми мусулмонони ҷаҳон ба хусус Тоҷикистон муборак бод!

Фалсафа ва аҳдофи қиёми Имом Ҳусайн(а) Қиёми Имом Ҳусайн(а) ҳаракати эътирозии Имом Ҳусайн (а) бар зидди ҳукумати Язид ибни Муовия буд, ки ба шаҳодати Имом

Рамзи Қуръон аз Ҳӯсайн омӯхтем   З-оташи ӯ шӯълаҳо андӯхтем   Тори мо аз захмааш ларзон ҳанӯз   Тоза аз такбири ӯ имон ҳанӯз  

Хаст он сарҷилваи хайрул умам Чун саҳоби қибла борон дар қадам  Бар замини Карбало бориду рафт  Лола дар вайронаҳо кориду рафт  То Қиёмат қатъи истибдод

Шеъри Мавлоно Ҷалолиддини Румӣ дар васфи ҳазрати Алӣ(к) То сурату пайванди ҷаҳон буд, Алӣ буд, То нақши замин буду замон буд, Алӣ буд. Шоҳе, ки

   Иди Қурбон – иди фидокорӣ, аз худ гузаштагӣ, ғалаба бар ҳавои нафс ва таслим дар баробари фармони Худованди бузӯрг аст. Мусалмонони ҷаҳон рӯзи даҳуми

Ҳуҷҷоҷ сӯи Каъба зи ҳар ҷо, ки рӯ кунанд Бояд ризои ҳақ ҳама ҷо ҷустуҷу кунанд Аввал тане, ки ғарқи гунаҳ буд солҳо Бо оби

Ё Алию ё Азиму РаббаноЁ Ғафуру ё Раҳим эй Рабби моТу Азизию Самиию БасирБеҳамонанду Каримию АмирЭй Худо ин моҳи меҳонии тустМоҳи меҳмонии Қуръонии тустХуд Бузургию

То тавонӣ дӯстонро гум макун, Дӯстони меҳрубонро гум макун. Дар ҷаҳон бе дӯст будан мушкил аст, Мушкилосонкункасонро гум макун. Дӯстро аз дӯст, ҷонам фарқ кун,

  Ин фурсатро ғанимат бишуморем. Моҳи Раҷаб фурсати хубе аст, моҳи дуо ва тавассул аст. Моҳи тавҷҷуҳ аст, моҳи истиғфор аст. Доим ҳам бояд истиғфор

                               Оташ заданд лонаи мурғи паридаро                Яке аз беҳтарин шеърҳо дар бораи Имом Ҳусайн (рз) ва замоне ки вориди сарзамини Карбало шуд.