Илоҷи гадоӣ
Рӯзе буду рӯзгоре буд. Як марди гадо буд, Мирзогадо ном дошт. Ӯ ба гадоӣ одат карда буд ва ҳеҷ вақт тан ба кор намедод. Чаро
Рӯзе буду рӯзгоре буд. Як марди гадо буд, Мирзогадо ном дошт. Ӯ ба гадоӣ одат карда буд ва ҳеҷ вақт тан ба кор намедод. Чаро
Малико зикри ту гуям ки ту покиву Худои Наравам ҷуз ба ҳамон раҳ ки туам роҳнамоӣ Ҳама даргоҳи ту ҷуям ҳама аз фазли ту
Васияти бузургонро мавриди мутолиа қарор додан ва аз онҳо дарси ибрат гирифтан кори писандидае аст. Яке аз шахсиятҳои бузурги ҷаҳони ислом ҳазрати Ал(к) аст,
Анҷир, мевае аст бо хосиятҳои бисёр ки дар ҳадисҳои пизишки, таваҷҷуҳи вижае ба он шуда ва меваи муфид барои муқовимати бадан ва замонати саломати муаррифи
Савори дин писар амми Паямбар Шуҷои садри соҳиб ҳавзи кавсар Ба тан Рустам савори Рахши Дулдул Ба дил ғаввоси дарёи таваккул Алӣ алқатъ афзали айём
Дар мавриди инки чи касоне зиёнкортарин инсонҳо ҳастанд, Қуръон мефармояд:قُلْ هَلْ نُنَبِّئُکُم بِالْأَخْسَرِینَ أَعْمَالاً الَّذينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ
Дар фарҳанги Қуръон барои касоне, ки ба растгори ва саодат расидаанд вижагиҳои хоссе баён шуда аст. Барои касоне, ки толиби фалоҳ ва ростгори ҳастанд бисёр
Барои ҳар як аз мушкилоте, ки барои инсон пеш меояд роҳкорҳои гуногуне пешниҳод шуда аст. Ҳамаи мо дар зиндагии худ гирифтори мушкилот мешавем, ки бисёре
Имом Боқир(р) мефармоянд: Расули Худо(с) байни сарашонро ҳиҷомат мекарданд, Абӯ Заби бо олати махсуси ҳиҷомат, ки аз мис буд он Ҳазрат(с) ро ҳиҷомат кард ва
Расули Худо(с) мефармоянд: Худованд ақлро офарид ва ба ӯ гуфт: Ақиб рав, ақиб рафт. Сипас фармуд: Пеш биё, пеш омад. Онгоҳ фармуд: Махлуқеро наофаридаам, ки
Оби тарбуз нишотовар ва зидди гармост. Тарбуз вижаи тақвияти сафро ва зидди нақрас аст. Тарбуз ҳам мева ва ҳам сабзи аст яъне дар воқеъ хосиятҳои
Танбоку ва дуди танбоку дорои беш аз 60 модаи саратонзо аст. Тақрибан 4000 мода ёфт шуда дар дуди танбоку ки барои бадан зарар доранд. Тамоми