Сураи Талоқ дувоздаҳ оят дорад ва дар Мадина нозил шудааст. Ҳафт ояти аввали ин сура, дар мавзӯи талоқ ва аҳкоми он аст. Ба ҳамин ҷиҳат «Талоқ» номида шудааст.
Бахши дувуми сура оқибати ду гурӯҳро баён мекунад: нахуст касоне, ки аз фармони Худо сарпечӣ карда ба кайфари сахт расидаанд ва дувум касоне, ки бо амали солеҳ ва пайравӣ аз паёмбарон(а), ба ҳидоятҳои хосси Худо ва неъматҳои биҳиштӣ расидаанд.