Шахсияти имом Ҳусайн(а) дар Қуръон
Шахсияти имом Ҳусайн(а) дар Қуръон Муқаддима Имом Ҳусайн(а) инсони комил ва таҷаллии оёти Қуръони Карим аст. Оёти гуногуне ҳамчун ояти Мубоҳила, ояти
آگوست 12, 2021
Шахсияти имом Ҳусайн(а) дар Қуръон Муқаддима Имом Ҳусайн(а) инсони комил ва таҷаллии оёти Қуръони Карим аст. Оёти гуногуне ҳамчун ояти Мубоҳила, ояти
Мабонии қуръонии қиёми имом Ҳусайн(а) (1) Муқаддима Имом Ҳусайн(а), наваи гиромии Паёмбари Ислом(с) ва фарзанди бузургвори ҳазрати Алии Муртазо(а) ва Фотимаи Заҳро(с) аст. Имом
Ба номи Худованди бахшандаи меҳрубон Пайғамбар (с) дар Қуръон Қуръон Пайғамбари Акрам(с)-ро улгӯи некӯ муаррифи кардааст, бар ин асос лозим буд ба таври комил
Қуръони фаромӯш шударо дарёбед Эй мусалмонон! Эй уммати Муҳаммад (с) Қуръонро дарёбед, ки маҳҷур ва фаромӯш шуда аст. Гуфтгӯӣ Қуръон бо мубойл
Моҳи Худо Расули Худо(с) фармуд: شَعبانُ شَهري، و شَهرُ رَمَضانَ شَهرُ اللهِ[1] “Шаъбон, моҳи ман аст ва моҳи Рамазон, моҳи Худост.” Расули Худо(с) фармуд: شَهرُ
Худои Мутаол дар ояти 185 сураи Бақара мефармояд: شَهْرُ رَمَضَانَ اَلَّذِى أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْءَانُ هُدىً لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَتٍ مِنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمْ الْشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ
Золимонро беҳтар бишиносед Касоне ки дар ҷомеа дар сафи золимонанд ё худ яке аз касоне ҳастанд, ки бар дигарон зулм мекунанд, вақте
Ба номи Худованди бахшандаи меҳрубон Пирӯзии ногаҳонии ҳақ бар ботил Ҳокимияти иҷтимоъӣ ва ҳукумат бар мардум дар тӯли таърих бештар дар дасти ҷараён ва
Ба номи Худованди бахшандаи меҳрубон Эй вой бар ман, эй кош хок будам, на одам! Ҳар вақт инсон кори иштибоҳи кунад ки зарару зиёни бароияш
Худои Мутаол дар ояти 190 сураи муборакаи Оли Имрон мефармояд: إِنَّ فِى خَلْقِ السَّمَوتِ وَالْأَرضِ وَاخْتِلَفِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَأَيَتٍ لِّأُولِى الْأَلْبَبِ Дар ҳақиқат дар офариниши
Худои Мутаол дар ояти 96 сураи Оли Имрон мефармояд: إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِى بِبَكَّةَ مُبَارَكاً وَهُدىً لِّلْعَلَمِينَ Дар ҳақиқат аввалин хонае, ки барои
Худои Мутаол дар ояти 11 сураи муборакаи Ҷумъа мефармояд: وَإِذَا رَأَوْاْ تِجَارَةً أَوْ لَهْواً انفَضُّواْ إِلَيْهَا وَتَرَكُوكَ قَآئِماً قُلْ مَا عِندَ اللَّهِ خَيْرٌ مِّنَ اللَّهْوِ