ҷомеа ва хонавода

Имом Ҷаъфар ибни Муҳаммад ибни Алӣ ибни Ҳусайн ибни Алӣ ва Фотима(дуруди Худо бар онҳо) маъруф ба имом Содиқ(р), аз наводагони паёмовари ваҳю раҳмат ҳазрати

معنای زکات فطره Закоти фитра ё садақаи фитр, ба маънои садақаи рӯза боз кардан аст ва дар истилоҳ иборат аст аз: “Миқдори хӯрокӣ ё пули

Рӯзи моҳи Рамазон ва рӯзадорӣ аст. Ҳоло соат 18:30 аст. То замони ифтор ва рӯзакушоӣ ҳанӯз ҳудуди 2 соат вақт аст. Рӯзадор хеле ташна ва

Асолати хонаводагии ҳазрати Хадиҷа (рз) Ҳазрати Хадиҷа (рз) понздаҳ сол пеш аз Омулфил (соле, ки лашкари филсавори Абраҳа ба қасди вайрон кардани Каъба ба Макка

1) Зиёд ӯро ёд мекард 3901 – عن عائشة قالت: ما غرت علی احد من ازواج النبی صلی الله علیه و سلم ما غرت علی

Рӯзҳои охири моҳи Шаъбон буд, ки ҳазрати Расули Худо Муҳаммад ибни Абдуллоҳ (с) дар ҷамъи мардум ва асҳоб, аҳамият ва азамати моҳи мубораки Рамазонро таъкид

Бо нохун хойдани кӯдакамон чӣ кунем? Хаста шудам. Ҳар коре мекунам фоидае надорад, аслан ҳавосаш нест… Дигар нохуне барояш намонда аст, ҳатто гоҳе нохунҳояшро меканад.

Муқаддима Аз назари Ислом ибодат ва расидан ба қурби илоҳӣ, ҳадафи офариниш аст,[1] вале ибодат фақат намозу рӯза ва тасбеҳу зикр нест, балки ҳар кору

Паёмбари Худо(с) фармуд: ألا إنّ خير التّجار من كان حسن القضاء حسن الطّلب و شرّ التّجّار من كان سيّئ القضاء سيّئ الطّلب فإذا كان الرّجل

Рӯзе ҳазрати Алӣ (к) дар замони халифа буданаш аз дари дӯкони гӯштфуруше мегузашт. Қассоб ба он ҳазрат гуфт: Эй Амири мӯъминон, гӯштҳои бисёр хубе овардаам.

«Наҷҷошӣ» шоир буд. Ӯ дар ҷанги Сиффин дар лашкари ҳазрати Алӣ(к) буд ва муҷоҳидонро бо сурудани шеърҳои ҳамосӣ ба ҳамла ва пойдорӣ таҳрик ва ташвиқ

Чӣ рӯзе арзандатар ва муносибтар аз солрӯзи таваллуди бонуи намунаи ҳастӣ, сарвари занони олам ва занони аҳли биҳишт ҳазрати Фотимаи Заҳро духтари ҳазрати Муҳаммади Мустафо(с)