
Шумо чӣ фикр мекунед?
Баъзе мегӯянд: Чаро дар кишварҳои исломӣ бояд занон ҳиҷоб ва сатри комил дошта бошанд? Бояд бидонанд, ки ҳамаи кишварҳо бар асоси ақли маҳдуди башарӣ қонунҳое

Баъзе мегӯянд: Чаро дар кишварҳои исломӣ бояд занон ҳиҷоб ва сатри комил дошта бошанд? Бояд бидонанд, ки ҳамаи кишварҳо бар асоси ақли маҳдуди башарӣ қонунҳое

Духтарам бо ту сухан мегӯям Зиндагӣ дар нигаҳам гулзорест Ва ту бо қомати чун нилуфар,Шохаи пургули ин гулзорӣ Ман ба чашмони ту як

Ҳиҷоб дар форсӣ ба маънои пӯшиш, пӯш, пӯшондан, пӯшанда, пӯшонанда, пӯшидан, пӯшида, пӯшидарух, пӯшида шудан, чодар, чодарнамоз, чодарқад, попӯш, рӯпӯшида ба кор рафтааст. Дар луғат

Имом Хумайнӣ нақши модарро дар хона бисёр таъинкунанда ва муҳим медонист ва ба тарбияти бачаҳо хеле диққат мекард. Гоҳе мо ба шухӣ мегуфтем: Пас зан

Духтари аврупоӣ ба духтари мусулмон мегӯяд: Чаро худатро ин қадар пӯшондӣ? Биё мисли мо либос бипӯш ва роҳат бош! Духтари мусулмон ҳамон лаҳза аз ҷайбаш

Ҳар мусулмоне вазифа дорад дар баробари амри Худо ва Расули Худо(с) ва Қуръони Карим таслим бошад. Дини Ислом барои ҳамаи масъалаҳои зиндагии инсон барнома дорад.

Баъзе афрод мегӯянд: Ҳиҷоб ва пӯшиши комил ҳисси зебоиталабии инсонро мемиронад. Аммо бояд бидонанд, ки ҳиҷоб зебоӣ ва таровати занро пойдор нигаҳ медорад. Худо зебост

Вақте эҳтироми зан ба хотири зебоиҳои зоҳирӣ ва ҷозибаҳои ҷинсиаш бошад ин муддати эҳтиром то вақте аст, ки ӯ зебост аз ин рӯ бояд талош

Писарам, мо ки оҷиз аз шукри Худо ва неъматҳои бемунтаҳои ӯ ҳастем, пас чӣ беҳтар аст, ки аз хидмат ба бандагони ӯ ғафлат накунем, ки

Бояд занон бо қадру арзиш ва вазифаи худ ошно шаванд то фиреби одамсуратони гургсифатро нахӯранд. Ҷобир ибни Абдиллоҳ(рз) мегӯяд: Мо бо Паёмбари Худо (с) будем.

Яке аз роҳҳои зиёд шудани меҳру муҳаббат миёни афрод ҳадя додан аст. Ҳазрати Алӣ(а) фармуд: Ҳадя муҳаббат меоварад. Ҳеҷ чиз мисли ҳадя фармонраворо мулоим

Беҳиҷобӣ ё бадҳиҷобӣ барои зани мусулмон хеле бад аст, чун амри Худо ва Расули Худоро амал намекунад ва худ ва ҷомеаро гирифтори олудагиҳои рӯҳӣ ва