Дин ва Мазҳаб

Давраи камоли фиқҳ (110ҳ.қ. то 350ҳ.қ.) Ин давра дурахшонтарин давраи фиқҳ ва иҷтиҳод аст, чун дар ин давра пешвоёни бузурги мазоҳиби исломӣ вуҷуд доранд. Хусусиятҳои

Имом Хумайнӣ дар мавриде аз баҳси “Макосиби муҳаррама”, ба ҳақиқатҳои муҳимме дар бора пайравони дигар динҳо ишора мекунад, ки нишон‏диҳандаи андешаи жарфи ӯст. Вай дар

 Имом Муҳаммади Ғаззолӣ мегӯяд: Бештари мардум дар кӯдакӣ имон овардаанд ва сабаби тасдиқашон танҳо тақлид аз падарон ва муаллимони хеш будааст, зеро ба онон гумони

Дар мавриди ҳақ ва ботил будани динҳо се дидгоҳи маъруф вуҷуд дорад: 1. Дидгоҳи анбиёи илоҳӣ(а) ва китоб‏ҳои осмонӣ мабнӣ бар ҳаққонияти дини худ ва

Ҳазрати Расули Худо (с) фармуд: إنَّما أخافُ عَلی أُمَّتِی ثَلاثًا شُحًّا مُطاعًا وَ هَویً مُتَّبَعًا وَ إمامًا ضالًّا Ҳамоно ман аз се чиз бар умматам

Илова бар ин ки як зани мусулмон бояд бар асоси дин худашро аз номаҳрам бипӯшонад пӯшиш ва сатри аврати зан як масъала ва зарурати ақлӣ

Паёмбари Аъзам ҳазрати Муҳаммади Мустафо (c) фармуд: Касе, ки даҳ оя дар як шаб бихонад, номаш ҷузъи ғофилон навишта намешавад. Ва ҳар касе, ки панҷоҳ

Беҳтарин бандагони Худо панҷ нишона доранд:1. ҳар гоҳ некӣ кунанд, хушҳол мешаванд,2. ҳар гоҳ бадӣ кунанд, истиғфор мекунанд,3. ҳар гоҳ чизе ба онҳо дода шавад,

Аз Зайналобидин(а) ривоят шуда, ки сари Ҳусейнро (чун) барои Язид оварданд, маҷолиси майхорӣ мегустард ва сари муқаддасро меовард ва пеши худ мегузошт ва бар ӯ

Имом Маҳдӣ дар нигоҳи муфассирон Баҳси Маҳдавият дар бештари тафсирҳо омадааст. Имом Маҳдӣ дувоздаҳумин аз имомони ҳидоятгар аст, ки Расули Худо(с) ба онҳо башорат додааст,

Худованд ба воситаи паёмбарони худ ба касоне, ки имон ба Худо ва қиёмат ва паёмбарон(а) доранд, ваъдаҳое дода, ки як зиндагии ҳамешагӣ дар биҳишт хоҳанд

Ба ин мисол диққат кунед: Агар шахсе афроди зиёдеро ба меҳмонӣ даъват кунад ва дар дастархон анвои хӯрокҳо, нӯшиданиҳо, сабзиҳо ва меваҳоро бо назм бичинад.