Дин ва Мазҳаб

Аввалин вазифаи мо пас аз шинохти Худо, робита бо Худост ва ин ки ӯро ба хотири неъматҳое, ки ба мо додааст, шукр кунем ва дӯст

Тамоми офаридаҳо нишонаи қудрати Худост. Кӯҳу дашту дарё дар замин, хуршеду моҳу ситорагон дар осмон, аммо баъзе аз офаридаҳо сифатҳои хоссе доранд. Худованд, ки инсонро

Ба худам нигоҳ мекунам. Мебинам, ки худам худамро наёфаридаам. Пас офаринанда ва холиқе дорам. Офаринандаи ман бояд доно ва тавоно бошад. Маро дӯст дошта бошад.

Мумкин аст борҳо аз худ пурсидаем, ки касоне, ки аз дини Худо, ки ҳақ аст пайравӣ намекунанд чӣ дин доранд? Оё ба саодати ҳақиқӣ мерасанд?

Мумкин аст борҳо аз худ пурсидаем, ки дин чист? Оё мешавад бе дин буд? Оё дин ҳақ ва ноҳақ мешавад? Дини ҳақ чӣ нишонаҳое дорад?

Фазилатҳои ҳазрати Хадиҷа (рз) дар Сунани Тирмизӣ 1) Зиёд ӯро ёд мекард 3901 – عن عائشة قالت: ما غرت علی احد من ازواج النبی صلی

Дар шаби қадр чи гӯна ибодат кунем?Ибодат кардан дар шаби қадр аз ҳазор моҳ ибодат дар ғайри шабҳои қадр беҳтар аст. Бинобар ин ҳар ибодате

Моҳи меҳмонии пур хайру баракати Рамазон барои меҳмонони Худои меҳрубон муборак бод! Парвардигоро, моҳи шарифи Рамазонро, ки барои мо насиб гардондӣ ва моро меҳмони худ

Калимаи Рамазон аз решаи «рамз» (رمض‎) гирифта шуда, ба маънои тафсондан ва ё тафсидан ва гудохта шудан дар зери ҳарорат ва гармии офтоб мебошад (Муфрадот,

  Паёмбарони Худо (а), ки барои ба ҳаракат даровардани неруҳои инсонӣ ва сомон бахшидани он барои саодати фард ва ҷомеа барангехта шудаанд, муҳол аст, ки

Паёмбарони Худо (а) ба ҳукми ин ки такягоҳи худоӣ доранд ва ҳаргиз фаромӯш намекунанд, ки рисолате аз тарафи Худованд ба ӯҳдаи онҳо гузошта шудааст ва

Паёмбарони Худо (а) бо вуҷуди ҳамаи хусусиятҳои фавқулодае, ки доранд мисли муъҷиза, покӣ аз гуноҳ ва хато, раҳбарӣ ва созандагии беназир, мубориза бо зулму ширку