Калом ва Фалсафа

Устод Ҷаводии Омулӣ: Такя бар  ақл ва дониш танҳо, инсонро аз файзу баракати ваҳй илоҳӣ маҳрум месозад ва такя бар ваҳй беабзори ақл низ сар

Мақолаи озод: Ба ҷои муқаддима Ахиран мақолае таҳти унвони “Плюрализм” дар сомонаи МИЛЛАТ бо қалами сиёсатшинос Аҷами Калонзод навишта шудааст, ки пурбор ва мутаносиб бо

Нисбати иродаи илоҳӣ бо ихтиёри инсон;Дар бораи ин, ки вақте шайтон кореро анҷом медиҳад, яъне шайтон аз тарафи Худо маъмур аст, ки ин корро анҷом

Доктор Сиддиқ Ҳусейн: Дар авохири қарни дуввуми ҳиҷрии қамарӣ онгоҳ, ки мабоҳиси каломӣ ба сурати содда дар ҷаҳони Ислом матраҳ шуд, дар миёни муслимин ду

Яке аз масъалаҳое, ки ҳануз барои иддаи зиёде аз мардуми ҷаҳон ҳал нашуда ва маънои он равшан нагардида аст, масъалаи “марг ва ҳақиқати он” мебошад.

Шак надорем, ки яке аз мазоҳири камоли инсон, тарзи рӯ ба рӯ шудани ӯ бо марг аст, чун тарси аз марг як нуқтаи заъфи бузург

Чӣ гуноҳе боиси фишори қабр мешавад? Ва барои дӯрӣ аз он чӣ бояд кард? Мӯъмин бояд тарс ва умедаш ба Худо дар як сатҳ ва

Баҳриддини Қурбон: Расули Худо (с) фармуд: Худои Мутаол фармудааст: Бандагони ман! Ҳамаи шумо гумроҳед магар онки ман ӯро ҳидоят кунам ва ҳамаи шумо фақиред магар

Б.Қурбон: Бало ва мусибат, модари хушбахтиҳост Бадиҳо илова бар ин ки нишонгари хубиҳо ҳастан асари дигаре ҳам доранд ва он ин аст, ки зиштиҳо муқадимаи

Б.Қурбон: Расули Худо (с): Бало бар золим барои таъдиб ва бар муъмин барои имтиҳон ва бар паёмбарон дарҷа ва бар авлиё каромат аст.[1] Баъд аз

Расули Худо (с) фармудаанд: Имон ба қадар(сарнавишт) низоми тавҳид аст. [1] Тақдир яке аз масоили муҳимми эътиқодӣ буда ва имон ба он воҷиб ва зарурист.

Одоб ва русуми мазҳабӣ наметавонанд мутаасир аз фарҳанги буми набошанд. Аз ҳамин рӯ, одоб ва русум ва аъёди динӣ ва аз ҷумла ҷашнҳои соли нави