Калом ва Фалсафа

Материализми таърихӣ ё инкори асолати хайру шар Гегел[1] фалсафаеро бино кард, ки эътиқод ба рушд ва такомул асоси он буд ва Маркс[2] ҳам бо истифода

Фалсафа чист? Филсуф кист? Таърифи фалсафа: Калимаи фалсафа аз юнонӣ –Philosophia- гирифта шуда аст, ки ба маънои хираддуст аст. Ин калимаи юнонӣ аз ду бахш

Азалият ва абадият қисми аввал қисми дуюм қисми сеюм Амири муъминин(а) бар азлийят ва абадийяти Худо аз ҳудус ва финои ашё истидлол меоваранд, агар ашё

Сифоти Аллоҳ дар каломи Амири муъминон(а); Тавсифи Худованд ҳамроҳ бо танзиҳ қисми аввал қисми дуюм Худованди олам дорои авсофе аст, ки он авсоф ба навъе

Расули Худо (с) фармуданд: Парвардигори шумо фармуд: Ба иззат ва ҷалолам қасам, ҳатман аз золим дар дунё ва охират интиқом хоҳам гинифт ва ҳатман аз

Сифоти Аллоҳ дар калимоти амири муъминон Алӣ(а) қисми аввал Агар Аллоҳ комили мутлақ аст чизе бар Ӯ сибқат надорад, бинобар ин сибқати замонии чизе бар

Сифоти илоҳӣ дар калимоти Амири муъминин(а) Баҳсе, ки пеши рӯи мост, баррасӣ калимоти Алӣ ибни Абитолиб(а), саҳоба ва ёру домоди гиромии расули раҳмат ҳазрати Муҳаммад(с)

Манбаи маънавият қисми аввал Қуръони Карим аз ҳангоми нузул то замони ҳозир, манбаъ ва марҷаи аслии маънавиятбахш ба ақл ва қалби мухотабинаш буда аст. Қуръон

Маънои маънавият дар Ислом ва Масеҳият Маънавият аз ҷумла маъноҳое аст, ки башар таваҷҷӯҳи бештареро ба он дошта аст лекин ҳамвора баҳс дар бораи манбаи

Устод Ҷаводии Омулӣ: Такя бар  ақл ва дониш танҳо, инсонро аз файзу баракати ваҳй илоҳӣ маҳрум месозад ва такя бар ваҳй беабзори ақл низ сар

Нишонаҳои ӯ дар офариниш Таҳия кунанда: Ҳабибуллоҳи Маннон Ба зуди нишонаҳои Худро дар осмонҳо ва дар нафсҳояшон ба онон нишон медиҳем то  рушан шавад, ки

Устод Аллома Ҷаводии Омулӣ: .Ислом аз он ҷиҳат, ки дини ҷаҳон шумул ва барномаи омузандаи ҷаҳонӣ аст ва ҳамвора ду асл завол нопазир ( ҳамагонӣ