Басират ва огоҳӣ
قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم: لَيْسَ الأعمى مَن يَعْمى بَصرُهُ إنَّما الأعمى مَن تَعْمى بَصيرتُهُ Расули Худо (с) фармуданд: Нобино
قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم: لَيْسَ الأعمى مَن يَعْمى بَصرُهُ إنَّما الأعمى مَن تَعْمى بَصيرتُهُ Расули Худо (с) фармуданд: Нобино
Ҳазрати Алӣ (р.з) غایَهُ الْعَدْلِ أنْ یَعْدِلَ الْمَرْءُ فی نَفْسِهِҲадаф ва ниҳояти адолат ин аст, ки инсон бо худ рофтори одилона дошта бошад.
Ҳазрати Алӣ(к) фармуданд: العاقِلُ مَن صَدَّقَ أقوالَهُ أفعالُهُ Оқил касе аст, ки рафтори ӯ гуфторашро тасдиқ кунад. (Ғурарул ҳикам, ҳ.1390)
Расули Худо(с) фармуданд: أیُّمَا امْرِئٍ وَلِیَ مِنْ أمْرِ المُسْلِمِینَ وَلَمْ یَحُطْهُم بِما یَحُوطُ بِهِ نَفْسَهُ لَمْ یَرَحْ رائِحَةَ الجَنَّةِ Ҳар кас бахше аз кори мусулмононро
Ҳазрати Алӣ (рз) عِلمُ الْمُنافِقِ في لِسانِهِ وَعِلْمُ الْمُؤْمِنِ في عَمَلِهِ؛ Дониши мунофиқ дар забони ӯ ва дониши мӯъмин дар кирдори ӯст. (Ғурарулҳикам, ҳ.6288)
Имом Ҳасан (рз) фармуданд: صاحِبِ النّاسَ مِثلَ ما تُحِبُّ أن يُصاحِبوكَ بِهِ Бо мардум ба гӯнае рафтор кун, ки дӯст дорӣ бо ту он гӯна
Расули Худо(с) фармуданд: مَن أحسَنَ تَدبيرَ مَعيشَتِهِ رَزَقَهُ اللّه ُ تَبارَكَ وتَعالى Ҳар кас барои гузарони зиндагонии хеш ба дурустӣ барномарезӣ кунад, Аллоҳ (таборак ва
Аз Паёмбари Аъзам (с) нақл шудааст: فَإِذَا كَانَتْ لَیلَةُ الْفِطْرِ وَ هِی تُسَمَّى لَیلَةَ الْجَوَائِزِ أَعْطَى اللَّهُ الْعَامِلینَ أَجْرَهُمْ بِغَیرِ حِسَابٍ Ва чун шаби иди
Расули Худо (с) фармуд: إنما فاطمة بضعة منی یؤذینی ما آذاها Ҳамоно Фотима пораи вуҷуди ман аст. Ҳар он чӣ ӯро озор диҳад маро озор
Ҳазрати Муҳаммади Мустафо (с) фармуд: Худоро ба хотири ин ки бо неъматҳояш шуморо ғизо медиҳад (ва ниёзҳоятонро таъмин мекунад) дӯст бидоред ва маро ба хотири
Паёмбари Аъзам(с) фармуд: حسین منی و انا من حسین احب الله من احب حسینا Ҳусейн аз ман аст ва ман аз Ҳусейнам. Худо дӯст дорад
Паёмбари Акрам (с) фармуданд: «انَّ ابْنى هذا يُقْتَلُ فى ارْضٍ يُقالُ لَهَا الْعِراقُ فَمَنْ ادْرَ كَهُ فَلْيَنْصُرْهُ» Дар ҳақиқат ин писарам Ҳусайн дар сарзамине, ки