Торих ва достон

Искандар дар ҳини сафар ба гуристони шаҳре расид. Дид бар рӯи қабрҳо умри мурдагон андак –байни 5 то 10 сол- навишта шудааст. Аз кутоҳии умри

13 моҳи мубораки Раҷаб – солрӯзи мелоди босаодати мавлуди Каъба ва шаҳиди саҷда, бандаи мухлису муҷоҳиди Худо, ёвару ҳамроҳ ва шогирди Расули Худо(с), амири мӯъминон,

Солҳои оғози беъсати Паёмбари Ислом (Саллаллоҳу алайҳи ва олиҳ) се нафар аз сарон ва саркашони ширк ва куфр аз қабилаи Қурайш ба номҳои Абӯҷаҳл, Абӯсуфён

Пирамаде машғули вузу гирифтан буд, аммо шеваи дурусташро намедонист. Имом Ҳасан ва имом Ҳусайн(а) дар он ҳангом хурдсол буданд. Онҳо вузу гирифтани пирамардро диданд.Ҷои тардид

Тавонгаре ба ҳакиме гуфт: Мехоҳам сад динор ба ту бидиҳам ин амал чигуна аст? Ҳаким гуфт: Агар бидиҳӣ барои ту беҳтар аст ва агар надиҳӣ

Ҳакимеро дар қабристон диданд. Пурсиданд: Ин ҷо чӣ кор мекунӣ?Ҳаким гуфт: Бо касоне ҳамнишин ҳастам, ки маро озор намерасонанд ва агар аз охират ғофил шавам

Таърихнигарӣ ва гузаштанигарӣ аз ҷумла дардҳое аст, ки ҷаҳони Ислом ва ҳамаи мусулмононро дар бар гирифтааст.Таърихнигарӣ ё гузаштанигарӣ ба ин маъност, ки инсон гузаштаҳоро айёми

Рӯзе марде савор бар хараш ба як полизи харбуза расид. Хаста ва ташна, зери сояи дарахти чормағз, ки дар канори полиз буд рафт ва онҷо

Ду дӯст пиёда аз роҳе дар биёбон мегузаштанд. Дар байни роҳ бар сари мавъзӯе ихтилоф пайдо карданд ва бо ҳам даво намуданд. Яке аз онҳо

Пас аз гузашти муддате аз реҳлати ҷонгудози Пайғамбари Аъзам (Саллаллоҳу алайҳи ва олиҳ) духтараш Фотимаи Заҳро (Дуруди Худо бар ӯ бод) чунин изҳор дошт: Дилам

Шахсе ҳангоми роҳ рафтан пояш ба тангае хӯрд. Торик буд. Фикр кард, ки тилост. Коғазеро оташ зад то онро бибинад. Дид тангаи як сомонӣ аст.

Худо гар зи ҳикмат бибандад дареКушояд зи раҳмат дари дигареТанҳо бозмондаи як киштии шикаста ба ҷазираи кӯчаки холӣ аз сакана афтод.  Ӯ бо дили ларзон