
Пӯшиш – арзиши туст!
Рӯймоли калони зеборо,Хоҳарам, бо ғурур бар сар кун! На хиҷолат бикаш на ғамгин бош, Пӯшишат арзиш аст, бовар кун! Бӯи Заҳрову Маряму Ҳоҷар Аз вуҷуди

Рӯймоли калони зеборо,Хоҳарам, бо ғурур бар сар кун! На хиҷолат бикаш на ғамгин бош, Пӯшишат арзиш аст, бовар кун! Бӯи Заҳрову Маряму Ҳоҷар Аз вуҷуди

Хоҳарам, эй ҳадяи ПарвардигорҲам хазони зиндагониро баҳорНасли инсонро Худои меҳрубонАз ту дар ҳастӣ намуда ҷовидонҲаст шайтон дар камини одамӣТо абад дорад зи кини одамӣРонда шуд

Биё, эй хоҳарам бар Ҳақ назар кунЗи ҷурму маъсият доим ҳазар кунРаҳи хушбахтӣ рав бо луфти АллоҳШавӣ аз нақшаи Иблис огоҳХудо пӯшидагиро дӯст дорадВале шайтон

Ба кунҷи сандалӣ биншаста шабҳо, модари пирам,Ту шояд ҷомаи домодӣ медӯзӣ ба сад ният, Ки рӯзи тӯй дида бар қади ман, бишканӣ армон, Бубинӣ то

Ман ошиқам, ки хунҷигари асри бисту як, Он бевафост ҳилагари асри бисту як. Аз дасти ҷабру ҳам ситами рӯзгори талх, Дилгирам аз шабу саҳари

Эҳсос мекунам, ки ҷаҳон пир мешавад Дар будани чунин ҳама, дилгир мешавад Эҳсос мекунам, ки дигар шеър чун шиор Андар ситоиши ҳама тафсир мешавад

Худоё, беватан мемирам охир Ва бе гӯру кафан мемирам охир Агарчӣ ваҳдати ҷону танам ҳаст Парешон ҷону тан мемирам охир Ватанхоҳони худхоҳу дурӯғин Лагоми ёваро

Дунё ғанимат аст, аз ман хабар бигир,Ҳар лаҳза қиммат аст, аз ман хабар бигир.Ин ҷомаи хазон, ин ранги заъфарон,Панду насиҳат аст, аз ман хабар бигир!Рӯ-рӯйи

Аз мо ризову норизо як соли умри мо гузашт.Ҳам бобаҳо ҳам бебаҳо як соли умри мо гузашт. Гармову сардияш чӣ шуд андуҳу шодиаш чӣ буд?Шуд

Аз мардуми бемор нависам-нанависам?Аз зиллату озор нависам-нанависам? Ҳар тифл ба гаҳвора кашад ранҷи асирӣ,Аз ҳасрати бисёр нависам-нанависам? Ёрони азизам ҳама гаштанд муҳоҷир,Дар ҳасрати дидор нависам-нанависам?

Накун такя ба каҷдевор, ки он девор мегардад!Махӯр бисёр ғами дунё, ки дил бемор мегардад! Матарс аз сардии даймоҳ, ки баъди ӯ баҳор ояд,Ниҳоли ноумедихо