Фарҳангу адаб

Ҳаво дилпазир шуд, гул аз хок бардамид Парасту ба бозгашт зад нағмаи умед Ба ҷӯш омад аз хун даруни раги гиёҳ Баҳори хуҷастафол хиромон расад

Ҳар дам ба рӯи манГӯяд адӯи манК-ин шеваи дарии ту чун дуд меравадНобуд мешавад Бовар намекунамБовар намекунам Бовар намекунам Лафзе, ки аз латофати он ҷон

Ояд зи ҳар сӯ Бар хиттаи ту Баҳри тавоф Имоми дилҷӯ Биҳишти Заҳро Биҳишти Заҳро Амвоҷи одам Як пора олам Меояд ин ҷо Гардида хуррам

Марде аз мардони олам шуд баландИнчунин кас дар ҷаҳон кам шуд баландБо даме ҳамчун нафасҳои баҳорБо даме бурранда ҳамчун ЗулфиқорТеғ ронад тезии андешаашФикри шайтонро барад

Кистӣ, эй ки аз оғоз туро меҷӯям?Роҳи ман кӯр шуду боз туро меҷӯям! Медамад аз дили сеторам аҷаб оҳангеМеравам дар дили овоз туро меҷӯям Бас

Қалами даст, ки тасвиргари рӯи ту буд Ки халоиқ ҳама хамгаштаи абрӯи ту буд  Бе ту натвон ба ҷаҳон чашм гушодан хуршед Зи кӯҳи қуллаи

Маҳалбозон, маҳалбозӣ чӣ лозим? Ҷудоиву дағалбозӣ чӣ лозим? Маҳалбозӣ аҷал орад ба миллат, Ба дунболи аҷал бозӣ чӣ лозим? Хуҷанду Рашту Хатлон – Тоҷикистон! Бадахшону

Урён макун, эй духтари зебо тани худроКӯтаҳ макун аз роҳи ҳавас домани худроҶамъанд дар атрофи ту мардони ҳавасбозХолӣ кун аз ин ҷамъ ту пироҳани худроДар

Боронӣ омадӣТуфонӣ рафтӣБоронӣ омадӣ аз дарёчаи сабзи ояҳоБо табассуми тулӯъАз маъбари рӯъёии абрҳоАтри ошиқонаҳои биҳиштӣВа ранги мастӣ аз ҷамоли Худо овардӣБа Эрони рӯҳамШукуфаҳои инқилоби орифона

Аз равнақи ҷамоли ту дилҳо мунаввар астАз ҷилваи хаёли ту гулҳо муаттар аст Исми ту рангу бӯё ба садҳо чаман диҳадЗинат фазои ояти “Аллоҳу акбар”

Бо ҳиҷобат посдори гавҳари ҷон бошҲурмату арзиши занро ту нигаҳбон бошБо ҳиҷобат душмани дуни ту дар ҷанг астПӯшиши ту бо ҷиҳоду ҷанг ҳамсанг астЗамзами иффат