Фарҳангу адаб

Модар фаришта буд, фақат болу пар надошт.Шояд ки дошт болу пар, аммо хабар надошт. Ё дошт огаҳӣ зи пару боли хеш, лек,Майли ҷудо шудан зи

Назирае бар ғазали имом Хумайнӣ «Ғаме хоҳам, ки ғамхорам ту бошӣ Диле хоҳам дилозорам ту бошӣ» Дар ин дунё намегунҷам зи шодӣ Агар ёри вафодорам

Эй бонуи атҳари намуна В-эй духти Паямбари намуна Эй Фотима, эй ҳабибаи ҳақ Машҳур ба Кавсари намуна Ғайр аз падарат касе надорад Монанди ту духтари

 Дар мақбараи ҳазрати имом Хумайнӣ Дар мазоре ба номи озодӣ Сарв дорад хироми озодӣ Гунбади зарҳалии он рухшон Офтобист боми озодӣ Дар ҳавои баланди он

  Бо ҷадал кардӣ Хумайнӣ инқилоб  Хасми Эрон гашт берун аз ниқоб   Ҳар куҷое фитнаву найранг буд  Ҳоли мардум дар ҳақиқат танг буд   Ҳамчунон як рӯшанои

Чеҳраи нурониат, имом Доимо ба рӯи мо бошад Аз сафову сидқ в-аз тавҳид Рашҳа-рашҳаи зиё бошад Дар дилат инқилоби исломӣ Раҳнамоӣ ба халқи эронӣ Бо

 Он чӣ чашмест, ки ҷӯяд рухи зебои туро  Чӣ тамизест, ки бинад дари маъвои туро  Чӣ машомест, ки бӯяд зи чаман накҳати ту  Он на

Намехоҳам, ки ҷуз ман бо нигоре ошно бошӣНамехоҳам чу ғам дар кулбаи ҳар бенаво бошӣ Намехоҳам, ки бошӣ шамъ дар маҷлису маҳфилНамехоҳам чунин таннозу масту

Аз табори Офтоб омад кунун Рӯҳи Худо Ҳақмарому ҳақкалому мӯъминонро раҳнамо   Пардаи зулмонии шабро дарида нури ӯ  Лутфи Ҳақ бин бачаи гаҳвора созад зӯри ӯ

Худо сутуда ба Қуръон, ки зан бипӯшад рух Даре, ки баста аз ӯ шуд, ки фатҳи боб кунад?  Касе, ки номи тамаддун барад, чаро шаб

  Бахшида ба ҷашни садсолагии зодрӯзи имом Хумайнӣ    Дар ҷони ту, ки решаи поки Расули Ҳақ  Аз кӯчаҳои торик чун маҳ баромадӣ  Бишкаста ҷоми ғуссаро дар

Аллоҳ, Аллоҳ, ту паноҳӣ бар заифон ё Аллоҳ … Аллоҳ, Аллоҳ, ту паноҳӣ бар заифон ё Аллоҳ … Ҳама ҷо куфру дурӯғ Ҳама ҷо зулму