Фарҳангу адаб

Гӯянд маро чу зод модар,Пистон баз даҳон гирифтан омухт.Шабҳо бари гоҳвораи ман,Бедор нишасту хуфтан омухт.Дастам бигирифту по ба по бурд,То шеваи роҳ рафтан омухт.Як ҳарфу

 Худоё, ман набинам ашки модар, Ки ҳастиаш ба ҷони ман баробар! Тамоми сахтиҳои зиндагонӣ Таҳаммул мекунад якҷо саросар Нагардад ҳеҷ гоҳ муҳтоҷи ноне Ки умре

Чун боргоҳи нури Худо мепарастаматЭрон, аё қаламрави пайғамбарони розҶуз ояти муҳаббаи ту нест шеъри манБар ҷонамози ишқи ту меоварам намоз Бишкастаӣ ту гардани шайтон ба

Эй маҳи шабзиндадорам, дӯст медорам туро!Нурбахши шоми торам, дӯст медорам туро! Ҳаст гармои ҳаётам доимо аз файзи ту, Файзбахши рӯзгорам дӯст медорам туро! Гарчӣ дурам аз канорат дар

Имшаб, шаби вилодати Заҳрои атҳар аст К-аз нури талъаташ ҳама олам мунаввар аст Хуршед толеъ аст ба домони Мустафо К-аз мақдамаш ситораи Ислом азҳар аст

Эй ҳасодат дӯр шав аз синаам Синаи бо ёди ҳақ оинаам Эй ҳасодат офати дини манӣ Оташе дар роҳи оини манӣ Эй ҳасодат ҳамдами ман

Султони ғам, чашму чароғам модар Танҳо гули гулзори боғам модар Баъд аз Худо танҳо умедам модар Ман бо дуоят рӯсафедам модар Дар қалби ман ин

Бӯи баҳор медиҳӣМодари меҳрубони манЭй ба фидои ҷони туҶони ману равони ман Меҳри манӣ, моҳи манӣБиё биё канори манТуро туро металабадИн дили беқарори ман Дасти

Модар, биҳишти ман ҳама оғӯши гарми туст Гӯӣ сарам ҳанӯз ба болини нарми туст Модар, ҳаёт бо ту биҳишт асту хуррам аст В-ар бе ту

Дар ин замони ҷунунҷилваи ҳаливудӣКуҷо диле тапад аз нағмаҳои довудӣ? Чӣ айб дида, ки бар рӯи даҳр менигарандЗи пушти шишаи дудиву айнаки дудӣ? Бисоти худ

Марям аз як нисбати Исо азиз  Аз се нисбат ҳазрати Заҳро азиз  Нури чашми раҳматунлилоламин  Он имоми аввалину охирин  Он ки ҷон дар пайкари гетӣ дамид  Рӯзгори тоза оин офарид  Бонуи

Ба кунҷи сандалӣ биншаста шабҳо, модари пирам,Ту шояд ҷомаи домодӣ медӯзӣ ба сад ният, Ки рӯзи тӯй дида бар қади ман, бишканӣ армон, Бубинӣ то ба ранги