Фарҳангу адаб

Эй Расуле, ки номи зебоятҲамчу гулҳо шукуфта бар лабҳоҚиссаҳои пур аз муҳаббати туБеҳтарин қиссаҳои ҳар шаби мо Эй паёмовари ҳидояту ҳақАнбиёро зи ҳақ ту хотимаӣПешвои

Эй баргузидае, ки набошад мисоли ту Олам мунаввар аст зи нури ҷамоли ту  Эй маҳрами ҳарими Худованди кибриёИн ифтихор дода ба ту Зулҷалоли ту Эй

Худовандо, ғарибонро нигаҳ дор!Ки ранҷу зулм бар онҳост бисёрПаноҳу такягоҳи ин азизонТуӣ эй меҳрубон, қодир ба ҳар корДили пурғуссае аз қиссаи дардКуҷо гӯянд? Ҷисму ҷони

Биё аз мулки ғарибӣ гаштаам баҳри ту пазмонРӯи чун моҳи ту шомам равшанӣ бахшад, падарҷон!Чанд солест хона холист модарам ҳар лаҳза гӯядПадари ту дар чӣ

Иззати милли чист? Иззати милли иборат аст, аз инки як миллат дар худ ва аз худ эҳсоси ҳақорат ва пасти накунад. Як миллат ҳангоми ки

Эй азизон, ба шумо ҳадяи Маннон омад Иди фархундаи нуронии “Қурбон” омад Ҳоҷиён саъйи шумо шуд ба ҳақиқат мақбул Раҳмати восеъаи ҳазрати Субҳон омад Иди

Забони ҳоли зани танҳои тоҷик, ки дил аз ин ҳоли ӯ реш аст!Ид омаду ҳамсарам ба бар нестАз ҳоли ғариби ман хабар нестХушҳол ба рӯзи

Хоҳанд басе, ки ману ту мо нашавемАз дард бимирему мудово нашавемАз куштани ҳамдигар хиҷолат накашемБадном шавему дасти боло нашавемБе дилбару ошно ба ин дарбадарӣОдат шаваду

Дили ман ташнаи ишқат биёву дӯстдорӣ кун Шукуфад то гули рӯям диламро ғамгусорӣ кун Ҳаме гӯянд мардонро сухан якто, Худо яктост Агар марди сухан бошӣ

Дили моро пур аз ғам кун, ХудоёДу чашмонам пур аз нам кун, ХудоёЗамон аз булҳавасҳо пеши по хӯрдМуҳаббатро муқаддам кун, ХудоёКаломи ҷовидони ҳақпарастӣШиори халқи олам

Хоҳарам, эй ҳадяи ПарвардигорҲам хазони зиндагониро баҳорНасли инсонро Худои меҳрубонАз ту дар ҳастӣ намуда ҷовидонҲаст шайтон дар камини одамӣТо абад дорад зи кини одамӣРонда шуд

Лабташна буд, ташнаи як ҷуръа об буд Марде, ки дардҳои дилаш беҳисоб буд По мекашид гӯшаи ҳуҷра ба рӯи хок Парвонавор ғарқи табу илтиҳоб буд