Фарҳангу адаб

Эй моҳи шабафрӯзам, дар ҳиҷри ту месӯзам, Ёди ту шабу рӯзам, эй ҳамдаму ёри ман Дур аз ҳама ағёрам, ишқи ту нигаҳдорам Шукронаи бисёрам, бар

Агар фикре ту дар олам намоӣКунад сӯи Худоят раҳнамоӣБиёбӣ ту Худоро маҳрами розДар раҳмат ба рӯят мешавад бозБа ёди ӯ шавад ором ҳар дилБа лутфаш

Ба осмон расад сарам ба ахтарон баробарамДаме дароӣ аз дарам, бародарам, бародарамМану турост дар ҷаҳон як осмони бекаронМану туем ҳамравон, бародарам, бародарамКушода шуд чу дидаам

Ба ёдат шаб ҳама бедорам ин ҷоЗи ҳиҷри рӯи ту беморам ин ҷоДу чашмам интизори дидани туГирифтори қафас беёрам ин ҷоМаро сармояи ишқи ту кофистАгарчӣ

“Шаби ҳиҷрон гузарад васли саҳар хоҳад шудНавбаҳор ояду айём дигар хоҳад шуд”Ҳусни рангини ту дар дида кунад ҷилвагарӣМардумак оинаи буқаламун хоҳад шудМову оинаи тан ҳама

Оқибат хок шавад ҳусну ҷамоли ману ту Хубу бад мегузарад вой ба ҳоли ману ту Қуръа имрӯз ба номи ману фардо дигарӣ Мехӯрад тири аҷал

Тақдим ба дӯсти азизам!Қади сарваш Худоё хам магардонДаме муҳтоҷи ноодам магардонБа лабҳояш табассум бод ҳар дамДилаш ҷои ғаму мотам магардонНаку бинмой ҳолу моли ишонСаховат аз

Мечакад об аз ду чашмонам ҳанӯз,Меравад хун аз дилу ҷонам ҳанӯз.Рафт як сол баъди аз ман рафтанат,Ҳасрати ту ҳаст дар ҷонам ҳанӯз.Ёди ту месозаму хун

Аз ин ҷаҳони бебақо, хоҳӣ нахоҳӣ меравӣАз байни хешу ақрабо, хоҳӣ нахоҳӣ меравӣСуде надорад симу зар, аз роҳи шайтон кун ҳазар,Шаҳзода бошӣ ҳам агар, хоҳӣ

Яке дар ҳасрати модар бимирад,Дигар асло суроғашро нагирад Яке бар дидани рӯи падар зорДигар аз диданаш гардида безор Яке хоҳар бародарро биҷӯядДигар пайваста зиштиаш бигӯяд

Бандагӣ кун, то ки султонат кунанд Тан раҳо кун то ҳама ҷонат кунанд Ҳамчу Салмон дар мусулмони бикӯш Эй мусулмон, то ки Салмонат кунанд Хӯи

Ин гули хушбӯй лутфи довар аст Осмони зиндагиро ахтар аст Хандааш ширину лаззатофарин Меҳрубону ҳамнишину ёвар аст   Арзишаш бошад чунон боло баланд Сурае дар