Фарҳангу адаб

Як ёри вафодор надорам, ки надорам. Як ҳамдами ғамхор надорам, ки надорам. Осон нашавад мушкили ман бо ҳама ҷаҳдам, Дилсӯзи мададгор надорам, ки надорам. Дардам

می کشد مرا Мекушад доногии ҷоҳил маро, Ҳақнамоӣ кардани ботил маро, Бок нест, гар дар набарди зиндагӣ, Душмани доно шавад қотил маро, Лек теғе аз

Расид мужда, ки сар зад ҳилоли моҳи сиём Маҳи дуову ниёиш маҳи дуруду салом   Диҳед мужда тамоми гуноҳкоронро Ки ҳукми афв шуда аз сӯи

Моҳи Рамазон омад меҳмони Худо табрик Тавфиқи Худо бошад ҳар лаҳза туро табрик Бо бандагияш ин моҳ аз раҳмати Ҳақ ёбӣ Фирдавси барин ҷоят з-оташ

Саҳар бархез таҷдиди вузӯ кун Ба оби тавба худро шустушӯ кун Агар хоҳӣ шавӣ пок аз палидӣ Ба даргоҳи Худои хеш рӯ кун Ба шукри

Омад Рамазону ид бо мост Қуфл омаду он калид бо мост Барбаст даҳону дида букшояд В-он нур, ки дида дид бо мост Омад Рамазон ба

Шунидам, ки ноболиғе рӯза дошт Ба сад меҳнат овард рӯзе ба чошт… Падар дида бӯсиду модар сараш Фишонданд бодому зар бар сараш Чу бар вай

Рамазон омаду оҳиста садо кард маро Мустаидди сафари шаҳри Худо кард маро Аз гулистони карам турфа насиме бивазид Ки саропой пур аз атру сафо кард

Моҳи меҳмонии Раҳмон мерасадФасли шодобии имон мерасадЁздаҳ маҳ ғафлату зулмат, валеБаҳри боғи дил баҳорон мерасадШаҳвату нафсат асири рӯҳи туЧун дуову савти Қуръон мерасадКарда дарҳои биҳиштро

Андак-андак пайки Раҳмон мерасад, Андак-андак моҳи Қуръон мерасад. Баста мегардад дари жарфои нор, Давраи зиндони шайтон мерасад. Ёздаҳ маҳ тан ба гил олудаем, Моҳи покӣ

Моҳи Қуръон, моҳи имон, моҳи Раҳмон омада, Файзу эҳсоне дар оғуш пушти остон омада. Бандаҳои поки Холиқ, шукри неъматҳо кунед, Чунки ин дам аз Худованд

Муждаи Ҳақ мӯъминон, ин моҳ меҳмон мешавадБоз мавсими баҳорӣ баҳри Қуръон мешавадМоҳи раҳмат, мағфират озодӣ аз нори ҷаҳимШустушӯи аҳли имон ҳамчу борон мешавадМешавад ин нафсу