Фарҳангу адаб

Рафтанат оғози вайронист, ҳарфашро мазан, Ибтидои як парешонист, ҳарфашро мазан. Орзу дорӣ, ки дигар барнагардам пеши ту, Роҳи ман бо ин ки тӯлонист, ҳарфашро мазан.

Эй ошиқон, эй ошиқон, ҷон мерасад, ҷон мерасад Меҳри дурахшон медамад, моҳи фурӯзон мерасад Ояд навои корвон, бар гӯши ҷон к-он дилситон То дил ситонад

Ғам махур, эй бандаи хокӣ, агар ёрат Худост! Рав аз ин ғурбатсаро берун, ки ғамхорат Худост! Аз Худои Қодиру Розиқ мадад хоҳ доимо! Раҳмату лутфаш

Гуфтам, ки беқарори ту бошам, вале нашуд Танҳо дар интизори ту бошам, вале нашуд Гуфтам ба дил, ки ҷалби ризоят кунад накард Гуфтам, ки ҷоннисори

Дарси озодӣ ба дунё дод рафтори ҲусейнБазри ҳиммат дар ҷаҳон афшод афкори Ҳусейн Ҷони худро дар раҳи сидқу сафо қурбон кардЗ-ин сабаб то ҳашр бошад

Ғам махӯр, айёми ҳиҷрон рӯ ба поён меравад Ин хуморӣ аз сари мо майгусорон меравад Пардаро аз рӯи моҳи хеш боло мезанад Ғамзаро сар медиҳад,

 Устоди ҳама касбу ҳунарҳост муаллим  Устоди ҳама пиру ҷавонҳост муаллим  Гар шоҳу вазиранд ба ҳар гӯшаи дунё  Аз дасти шумо ин ҳама пайдост муаллим  Бо

То кай ба таманнои висоли ту ягона Ашкам шавад, аз ҳар мижа чун сел равона Хоҳад ба сар ояд, шаби ҳиҷрон ту ё на? Эй тири ғаматро дили

 Зиҳӣ хуҷаста замоне, ки ёр боз ояд  Ба коми ғамзадагон ғамгусор боз ояд  Ба пеши хайли хаёлаш кашидам аблақи чашм  Бадон умед, ки он шаҳсавор

Чӣ вақтҳо, ки бароят дуо накарда дилам   Чӣ назрҳо, ки барои шумо накарда дилам Чӣ қадр номи маро дар навофилат бурдӣ Вале ба ҳеҷ кадом

Боз о, ки дил ҳанӯз ба ёди ту дилбар аст Ҷон аз даричаи назарам , чашм бар дар аст Боз о дигар, ки сояи девори

Муаллим эй фурӯғи ҷовидонӣ, Муаллим меҳри поки осмонӣ Муаллим эй чароғи роҳи дониш, Муаллим ояҳои меҳрубонӣ Маро аз ҷаҳлу нодонӣ раҳо кун, Маро бо илму