Фарҳангу адаб

Рамзҳо дар Рамазон аст, Худо медонад  Бартар аз фаҳму гумон аст, Худо ме‏донад  Лайлаи қадр, кадомин шаби ин моҳи Худост?  Чӣ шабе бартар аз он

Саломам бар ту эй моҳи шарифу моҳи беҳамто Дурудам бар ту эй моҳи азизи холиқи якто Саломам бар ту эй моҳи дуо эй моҳи омурзиш

Нуре ба ҷаҳон омад Бар дидаву ҷон омад Бар пиру ҷавон омад Чун шодирасон омад Моҳи Рамазон омад Бо марҳамати Раҳмон Бо савти хуши Қуръон

 ماه یزدان Даромад бори дигар моҳи Яздон, Ба фарру шавкату файзи фаровон. Сабоҳи макрамат гардид толеъ, Мунаввар шуд ҷаҳон аз талъати он. Баҳори тавбаву омурзиш

ماه رمضانИнак ин моҳ, моҳи Қуръон аст.  Раҳмати ҳақ ба аҳли имон аст.Тавбаи худ намо ба пеши Худо,  Моҳи омурзиши гуноҳон аст.Бош доим ба ёду зикри Худо,  К-ин

رمضان ماه رحمانРаҳмате аз сӯи Раҳмон омада.   Моҳи афву моҳи ғуфрон омада.Бишнав аз Ҷибрил бо амри Худо,  Бар Расулаш ваҳйи Қуръон омада.Дар кадомин шаб нузули

Бигӯям ба ту тоҷики тоҷдор   Ки гардидаӣ дар ҷаҳон номдор Чу Саъдиву Ҳофизу Сино турост  Ба нек зиндагонӣ бароят сазост Ба таърихи миллат агар бингарӣ  Пур

Хушо дарде, ки дармонаш ту бошӣ Хушо роҳе, ки поёнаш ту бошӣ Хушо чашме, ки рухсори ту бинад Хушо мулке, ки султонаш ту бошӣ Хушо

Дар адаб шоҳи адибон, хуби хубон, тоҷикамДар фазои маьрифат чун нури тобон, тоҷикамДар сухан гар во кунӣ лаб мешаванд мафтуни туМисли булбул хушзабону хушсухандон, тоҷикамДорӣ

 Бо санги ҳар гуноҳ парамро шикастаам  Оҳ эй Худо, худам камарамро шикастаам  На роҳи пеш монда бароям на роҳи пас  Пулҳои амни пушти сарамро шикастаам

 Ҳар дил, ки ишқ варзад аз мову ман барояд  Кӯшам ба ҷон дар ин кор то ҷон зи тан барояд Аз ишқ нест хуштар гаштам

Омӯзгори Қуръон, Эй гавҳари маонӣ! Омухтӣ бароям, Оёти осмонӣ. Дар пои тахта гуфтӣ: Қуръон баҳори дилҳост. Савғотии Муҳаммад, Ин як китоби зебост. Оҳанги дарси Қуръон,