Фарҳангу адаб

Эй муаллим, эй азиз! Эй ҳамеша бо ҷаҳолат дар ситез! Рӯзгорат офтобӣ боду дунёят зулол То қалам шуд дасти ту аз теғ, тез Гашт торикӣ

Эй ғоиб аз назар ба Худо месупорамат  Ҷонам бисухтиву ба дил дӯст дорамат  То домани кафан накашам зери пои хок  Бовар макун, ки даст зи

Сипос, сипос, муаллим сипос. Саломи ман ба ту эй тулӯи ҷовид, Талоядори нур, боғбони хуршед. Шуда ҷаҳони ман равшан аз ҳузури ту, Нигоҳи ман шуда

Юсуфи гумгашта боз ояд ба Канъон ғам махӯр Кулбаи аҳзон шавад рӯзе гулистон ғам махӯрЭй дили ғамдида ҳолат беҳ шавад дил бад макун В-ин сари

Давидем давидемНазди шумо расидемШукри Худо ки имрӯзИн ҳама гулро дидемБо адабу матонатАрзи салом доремАз тарафи дӯстонамЧандто паём доремМо аз шаҳри АлифбоДаъват шудем ба ин ҷоИн

 Боз ҳам мурғи саҳар бар сари минбари гул  Дам ба дам мехонад, шеъри ҷонпарвари гул  Боз аз масҷиди шаҳр савти Қуръон ояд  Бо насими саҳарӣ

Эй бар ҷаҳон гирифторДар фикри хӯрду хобӣОмад хазони пирӣДар гулшани шабобӣУмри азиз рафтаОё хабар надорӣЧун кӯдакон ба бозӣБо боду хоку обӣЯк нағма месароямЭй нури дида

Бузург фалсафаи қатли шоҳи дин ин аст Ки марги сурх беҳ аз зиндагии нангин аст Ҳусейн мазҳари озодагиву озодист Хушо касе, ки чунинш марому оин

Имрӯз қалби оламу Одам Ҳирои туст Ин кӯҳи Нур шоҳиди ҳарфи Худои туст Макка дигар барои бузургит кӯчак аст Фарёд кун Расул, ки дунё барои

Мужда эй дил, ки дигар сеюми Шаъбон омадПайки шодӣ зи бари ҳазрати ҷонон омад Мужда эй дил, ки барои дили ғамдидаи моҲудҳуди хушхабар аз сӯи

Дилам ошуфтаву ҳолам мушавваш Ду чашмам ғарқи хун, қалбам пур оташ Ба даргоҳат паноҳ овардаам ман Шикоят дорам аз ин нафси саркаш Фақиру бенаво дорам

Ё Раб Илоҳӣ, ал-афв, ё Раб Илоҳӣ, ал-афвЁ Раб Илоҳӣ, ал-афв, ё Раб Илоҳӣ, ал-афвЭй дардаму давоям, эй меҳрубон ХудоямКай мешавад бароям ҳоли дуо бимонад