Фарҳангу адаб

 Магар ятим набудӣ Худо паноҳат дод?  Худо , ки дар ҳарами амни хеш роҳат дод?  Ҳуҷуми ҷаҳлу хурофа, ҳуҷуми торикӣ  Худо паноҳ дар он давраи

 Чиҳил сола марде ба ғори Ҳиро  Бувад ғарқи розу ниёзу дуо  Чиҳил сола марде, ки дар шаҳри худ  Амин асту лоиқ ба мадҳу сано  Ба

Пеш аз тулӯъи хуршед   Вақте сапеда сар зад Вақте парандаи шаб   Аз боми хона пар зад Бархостам ман аз хоб   Рафтам вузӯ гирифтам Дасти дуо

Моҳ фурӯ монад аз ҷамоли Муҳаммад (с). Сарв набошад ба эътидоли Муҳаммад (с). Қадри фалакро камолу манзалате нест, Дар назари қадри бо камоли Муҳаммад (с).

Гӯшаи ғори Ҳиро Ҳаст машғули намоз Мешавад дарҳои Арш Сӯи ӯ оҳиста боз Ғорро пур мекунад Ногаҳон фармони ваҳй Бо тароват мешавад Қалбаш аз борони

Қуръон бихон, ки бехабаронро хабар кунӣ Бар қалби санг, бо сухани худ асар кунӣ Қуръон бихон, зи ҷаҳл, халоиқ раҳо шаванд Равшан фазои зулмати маҳзи

Мегузаштед аз миёни кӯчаҳо, бо ҳар табассум Кӯча мешуд дар фазои атри лабҳои шумо, гум Эй паёми сабзи ҷорӣ, дар нигоҳи осмонҳо Оҳ аз оину

Сарвари мо пешвову раҳмате бар оламин Эй сафирони аламдори ҳидоятро нигин Роҳи ту роҳи Худо нур асту аз зулмат ҷудо Офтоби оламоро пешвои муттақин Эй

Ба эҳтироми Муҳаммад замин табассум кард Ту омадиву ҷаҳон дасту пои худ гум кард Тарак нишаст ба чашмони обии Сова Ҳамин ки чашми ту бар

Вақте ки ҷоҳилӣ аз ҳад гузашта буд Қонуни  адлу дод  зору шикаста буд Дар хонаи Худо Уззо  нишаста буд Аз ҷониби Худо  пайғоми нав расид

Он шаб ситора То субҳ борид Равшан тар аз пеш Маҳтоб тобид   Дунё либосе Аз нур пӯшид Қалби малоик Аз шавқ ҷушид   Рӯи

Ман киям? Як ғори кӯчакРӯи як куҳи баландамПеш аз ин ки ӯ биёядҚалби ман пур буд аз ғамМан фақат як ғор будамСарду танҳо сангиву сахтАз