Фарҳангу адаб

                    Илоҳӣ! Камоли илоҳӣ турост Ҷамоли ҷаҳон подшоҳи турост Ҷамолитуазвусъибиниш, бурун Камол аз ҳадди офариниш, бурун

                  Сухан дебочаи девони ишқ аст Сухан набовари бустони ишқ аст Хирадро кору боре ҷуз сухан нест

                    Боди баҳор марҳами дилҳои хаста аст Гул мумиёи пару бол шикаста аст Шох аз шукуфаи

                Девонаи хамуш ба оқил баробар аст Дарёи орамида ба соҳил баробар аст Дар васлу ҳиҷр, сухтагон гиря

                  Ё Раб аз дили машриқ нури ҳидоят кун маро Аз фуруғи ишқ, хуршеди қиёмат кун маро

                  Ончи фарзи айни насли одам аст Наъти садру бадри ҳар ду олам аст Офтоби олами динпарварон

                  Оташе зад шаби ҳиҷрам ба дилу ҷон ки мапурс Он чунон сухтам аз оташи ҳиҷрон ки

                      Эй бародар гар ту ҳасти ҳақталаб Ҷуз ба фармони Худо магшой лаб Гар хабар

                    Донистаам ғурур харидори хешро Худ ҳамчу зулф мешиканам кори хешро Ҳар гавҳаре ки роҳати беқимати

Юсуфи гумгашта боз ояд ба Канъон ғам махур, Кулбаи аҳзон шавад рӯзе гулистон ғам махур. Эй дили ғамдида ҳолат бад шавад дил бад макун, В-ин

                Гӯӣ он ёр ки ҳар ду зи ғамаш хастаем Бо хабар нест ки мо дар ғами ӯ