Фарҳангу адаб

                    Аз эмонаст асли ҷума эй ёр Туро ҳамчу ҷон дар дил нигаҳдор Басони бех бошад

                Дилро нигоҳи гарми ту девона мекунад Оинаро рухи ту парихона мекунад Дил мехурад ғами ману ман мехурам

                  Эй хоки дарат сурмаи арбоби басорат Дар таъдияти мадҳи ту хам, пушти иборат Гирди қадами зоират,

                  Соқиё, бидеҳ ҷоме, з-он шароби руҳонӣ То даме баросоям з-ин ҳиҷоби ҷисмонӣ Баҳри имтиҳон эй дуст,

                Аҳди ҷавони гузашт, дар ғами буду набуд Навбати пири расид, сад ғами дигар фузуд Коркунони сипеҳр, бар

                Нури чашми Мустафову Муртазо Шамъи ҷамъи анбиёву авлиё Ҷамъ карда ҳусни хулқу ҳусни зан Ҷумла афъоли чун

                Ҳар кас аз аҳли назарро ба баёне дори Чашми бад дур ки хуш теғи забоне дори Рӯй

                Агар лаззати тарк лаззат бидони, Дигар шаҳвати нафс, лаззат нахони. Ҳазорон дар аз халқ бар худ бибанди,

                  Аз сари кӯи ту гар азми сафар медоштам Мезадам бар бахти худ пое ки бар медоштам

                Эй пир, нигаҳ кун ки чархи бурно Паймуд басе рӯзгори бурно Паймонаи ин чархро се ном аст

                Бузурге дод як дирҳам гадоро Ки ҳангоми дуо ёд ор моро Яке хандиду гуфт ин дирҳами хурд