Тавсеяҳои саломати барои сафар
Имом Ризо(а) дар бораи одоби беҳдошти сафар, риояти бархе нуктаҳои пизишкиро боиси саломати бадан ва дар амон мондан аз бемориҳо баршумурданд. Бештарин ва заруритарин моддае
Имом Ризо(а) дар бораи одоби беҳдошти сафар, риояти бархе нуктаҳои пизишкиро боиси саломати бадан ва дар амон мондан аз бемориҳо баршумурданд. Бештарин ва заруритарин моддае
Дар ҳадисе нақл шуда аст ки: Шахсе ба хидмати Расули Гиромии Ислом(с) расид ва арз кард: Оё иҷоза медиҳед ки мо орзӯи марг кунам? Ҳазрат
Ҳарчанд пиру хаста дилу нотавон шудам Ҳаргаҳ ки ёди руи ту кардам ҷавон шудам Шукри Худо ки ҳар чи талаб кардам аз Худо Бар миннатҳои
Дар зеҳни бисёре ин савол шояд пеш биёяд, ки Иблис чаро малъун шуд дар ҳоле ки 6 ҳазор сол ибодати Худо карда буд ва ба
Дучори шок шудан дар асари гармо ҳатто метавонад кушанда бошад ба ҳамин иллат ашхос бояд бисёр пайгири саломатии худашон ҳангоми фаъолият дар ҳавои гарм бошанд.
Гуфтам: Беҳтарин дустон чи касоне ҳастанд? Гуфт: “و من یطع الله و الرسول فالئک مع الذین أنعم الله علیهم من النبین و الصدیقین و الشهداء
Пайғамбари Акрам(с) вақте суфраро наздашон мекушоданд, чунин мегуфтанд: Худоё! Ту муназзаҳӣ, чи некӯст ончи моро ба он озмудаӣ! Ту муназзаҳӣ чи бисёр аст, он чи
Ҳазрати ибни Аббос(рз) мегӯянд: Лубайд ибни Аъсам барои Паёмбар(с) ҷоду кард ва онро дар чоҳи бани Зурейқ пинҳон намуд. Паёмбари Акрам(с) бемор шуданд, ва вақте
Нафаси боди сабо мушкфишон хоҳад шуд Олами пири дигарбора ҷавон хоҳад шуд Арғувон ҷоми ақиқе ба суман хоҳад дод Чашми наргис ба шақоиқ нигарон хоҳад
Ин, дар ҳоле аст ки рӯзии инсон, таъмин шуда аст. Худованди Мутаол, тазмин карда аст, ки рӯзии инсонро дар ҳар шароите таъмин мекунад. Таъминкунандаи
Эй подшоҳи олам ишқат ба сина дорам Дар қоби синаи худ акси Мадина дорам Дорам вилояти ту, дар дил муҳаббати ту Сармасти ҷоми ишқат, дар
Ба номи Худо Муқаддимаи китоби “Илоҳиномаи Аттор” Ба номи кирдигори ҳафт афлок, Ки пайдо кард одам аз кафи хок. Худованде ки зоташ безавол аст, Хирад