ҷомеа ва хонавода

Достони гуфтугӯи кудак бо Худо Кудаки омодаи тавалудшудан буд, назди Худо рафт ва аз у пурсид; Худоё! мегуянд шумо маро фардо ба замин мефиристи, аммо

Одам агар паёмбар ҳам бошад аз забони мардум осуда ва дар амон нест, зеро агар бисёр кор кунад, мегӯянд аҳмақ ва дунёдаркаш аст! кам кор

Аҳамияти Истиқлолият Яке аз неъматҳое,ки Худованд насиби на ҳар миллате мекунад, истиқлолият мебошад. Дар сурати мустақил будан, як миллат ҳастии худро ошкор мекунад ва аз

Шайтон ба ҳазрати Яҳё(а) гуфт: Мехоҳам туро насиҳат кунам. Ҳазрати Яҳё (а) фармуд: Ман майл ба насиҳати ту надорам, вале мехоҳам бидонам, ки табақоти мардум

Иди Қурбон иди наздикӣ ба Худои Субҳон муборак бод! Дуруду саломи Худои меҳрубон нисори шумо азизон бод!Худои Маннонро сипосгузорем, ки бори дигар ба мӯъминону мусулмонон

Писаре пушти мизи кориаш нишаста буд. Падараш омад ва аз пушт ду дасташро рӯи шонаҳои писараш гузошту пурсид: Писарам, қудратмандтарини рӯи замин кист?Писараш гуфт: Ман.Падар

Ҳар мусулмоне дӯст дорад, ки гуноҳ накунад ва агар анҷом дода чигуна тарк кунад. Чӣ роҳкоре барои тарки гуноҳ ҳаст? Гуноҳкор чӣ бояд бикунад? Ҷавоне

  Паёмбари Аъзам (с) фармуд: Зане, ки аз мӯи сараш овехта шуда буд мӯи сарашро аз номаҳрам намепӯшонд ва зане, ки гӯшти бадани худро мехӯрд

مسئولیت مرد و زن مؤمنМодаре, ки худ шарму ҳаё надорад ва миқдору арзиши пӯшишро намедонад ва ба амри Худои меҳрубон гӯш ва диққат намекунад ҳеҷ

Аз имом Содиқ (а) пурсиданд: Зиндагии худро бар чӣ бино кардед?Ҳазрат фармуд: Бар чор асл:1 донистам, ки ризқи маро дигарӣ намехӯрад пас ором шудам2 донистам,

Имом Алӣ ибни Абитолиб (к) фармуд:Дар пеши ҳафт гуруҳ ҳафт кор накун то саодатманд шавӣ:1. дар пеши фақир аз молат сухан магӯ2. дар пеши бемор

Пӯшиши зан илова бар ин ки баданро комил бипӯшонад бояд кушод бошад ва танг набошад, то пастиву баромадагӣ ва зебоиҳову ҷаззобиятҳои бадани зан ошкор нагардад.