ҷомеа ва хонавода

علاج واقعه پیش از وقوع باید کرد Илоҷи воқеа пеш аз вуқӯъ бояд кард! Сарватманде аз ҳуҷрааш ба берун нигоҳ карду мардеро дид, ки аз

یادآوری برای روزه دارنБа номи Худованди бахшандаи меҳрубонСипос ва ситоиш сазовори Худо аст, ки мураббии тамоми оламиён аст ва дуруду саломи ӯ бар анбиё ва

Ба фарзандони худ биёмӯзем, ки аз бохтан дарс бигиранд ва аз муваффақият лаззат баранд. як барандаи боадаб ва як бозандаи сарбаланд бошанд. муҳим бурдан нест,

Ҳарчӣ рӯҳи ту азимтар бошад, иштибоҳоти дигаронро кӯчактар мебинӣ.Ҳарчӣ бузургвортар бошӣ, камтар ба дигарон ниёзмандӣ. Ҳарчӣ камтар ниёзманд бошӣ, камтар аз дигарон дилгир мешавӣ. Ҳарчӣ

Худованд аз мардум, умрон ва ободии заминро хоста, ки бе кор ва талош намешавад. Дар сарсари Қуръон бар амали солеҳ, ки дорои маънои бисёр густардае

 Имом Содиқ аз падараш ва ӯ аз ҳазрати Алӣ ибни Абитолиб(к) ривоят кард, ки Паёмбари Аъзам(с) дар тавсияе ба эшон фармуд:  Эй Алӣ, ҳашт нафаранд,

  Дар истифода аз фазои маҷозӣ, фарзандатонро ҳамроҳӣ кунед.  Фарзандатонро дар фаъолиятҳои фазои маҷозии худ ширкат диҳед ва бо онҳо сӯҳбат кунед.  Аз кунҷковии фарзандатон зиёд

Ниёзҳояшро бишиносед. Фурсати муносиберо ба шиносоии ниёзҳои ӯ ихтисос диҳед. Ба ҷои он ки бигӯед: “Магар ту чи кам дорӣ, ки ин корро мекунӣ?” Метавонед

Бархе омилҳо иборатанд аз;Ниёз ба ибрози вуҷуд ва ҷалби таваҷҷӯҳ карданИнтиқом гирифтанКасби қудратФақрНишон додани хашму нафратЭътироз ба вазъияте, ки дар он қарор дорад ва ё

Бо дуздӣ кардани кӯдакамон чӣ кунем?Он шаб аз меҳмонӣ, ки баргаштем дидам дар дасти духтарам – ки хобаш бурда буд- як кисаи плостикӣ сиёҳ аст!Вақте

Аз ҳазрати Алӣ (к) пурсиданд:  Сангинтар аз осмон чист?  Фармуд: Тӯҳмат ба инсони бегуноҳ.  Аз замин паҳновартар чист?  Фармуд: Доманаи ҳақ, ки Худо ҳама ҷо

 Бузурге мефармояд:  Макрҳои шайтон иборат аст аз:  1- гоҳе инсонро ба востаи гуноҳ аз Худо дӯр мекунад.  2-гоҳе ба воситаи макрӯҳ инсонро аз идомаи роҳ