ҷомеа ва хонавода

  Ҳамаи бародарон ва хоҳарони азиз бидонанд, ки Худои Мутаол ба фарзандони Одам(а) каромат ва ҳурмати махсусе ато карда, ки барояшон ихтиёр ва ҳаққи интихоб

Дарки мафоҳими динӣ бо баёни ҳунарӣАгар баёни Қуръон ҳунарӣ набуд, имкон надошт, ки битавонад ин ҳама ҳақоиқ ва мафоҳими олиро дар худ бигунҷонад. Ба ҳамин

Қадами лозими аввал Ошноӣ бо алфоз ва завоҳири Қуръон қадами аввал аст, аммо лозим аст. Агар донишпажуҳони динӣ ва қуръонӣ ин қадамро набардоранд, қадамҳои баъдӣ

Амр ба маъруф нишонаи ишқи инсон ба дин ва мардум аст. Амр ба маъруф нишонаи тааҳҳуд, сӯз ва алоқаи инсон ба саломати ҷомеа аст. Амр

Паёмбари Аъзам (Саллаллоҳу алайҳи ва олиҳ) фармуд: اِذا جائَكُمْ مَنْ تَرْضَوْنَ دینَهُ وَ اَمانَتَهُ یَخْطُبُ اِلَیْكُمْ فَزَوِّجُوهُ اِنْ لا تَفْعَلُوهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِى الأرْضِ وَ

Чӣ бояд кард?Талош кунед иллати шабидрории кӯдакро пайдо кунед. Ба вижа агар иллати он равоншинохтӣ бошад. Барои ин бо ӯ самимона гуфтугӯ ва ташвиқаш кунед,

Дар тарбияти кӯдак ва навҷавон омилҳои зиёде таъсир дорад. Яке аз ин омилҳо муҳите аст, ки кӯдак ва навҷавон дар он тарбият мешавад… Муҳит ба

Яке аз шиорҳои рӯз дар Тоҷикистони муосир ин аст, ки мо бояд зиракии сиёсиро аз даст надиҳем. Ҳарчанд, ин як шиор аст, вале як фикри

Аз аввали вуруд мавзеъгирии худро мушаххас кард. Шутуре, ки Пайғамбар(с) савор буд, вориди шаҳри Ясриб шуд ва мардум атрофи онро гирифтанд. Дар он замон шаҳри

Шахсе аз Паёмбари Аъзам(с) пурсид: Чаро ман маргро дӯст надорам? Ҳазрат фармуд: Оё мол ва сарват дорӣ?Гуфт: Бале Фармуд: Оё аз онҳо чизе фиристодае? Гуфт:

Аз имом Ҷаъфар ибни Муҳаммади Содиқ (Дуруди Худо бар ӯ бод) нақл шудааст, ки фармуд:مَن رَأی أخاهُ عَلی أمرٍ یَکرَهُهُ فَلَم یَرُدَّهُ عَنهُ وَ هُوَ

Ба бузурге гуфтанд: Фарзандонатро чигуна тарбият мекунӣ? Гуфт: Ман талош мекунам, ки худамро хуб тарбият кунам то барои онон сармашқи хубе бошам чун фарзандон гуфтор