Торих ва достон

Чӯпоне одат дошт то зери дарахти муайян нишинад ва галлаи гӯсфандонро барои чаро дар атрофи он нигаҳ дорад. Зери дарахт се санг буд, ки ҳамеша

Олиме муддате рағбат ва ишқу алоқа ба дуо надошт ва аз ибодат лаззат намебурд.  Бисёр нороҳат буд, то ин ки шабе дар хоб ба ӯ

Фарде дар бораи ҳамсояаш хабарҳои зиёде, ки аз ҳақиқаташ огоҳ набуд пахш кард. Баъд аз муддати каме хабарҳо ба гӯши атрофёни он ҳамсоя расид. Обрӯи

Писарбачае дар хона хеле модарашро азият кард ва озор дод. Модар ҳам хеле аз ӯ нороҳат ва асабонӣ шуда буд. Вақте падар аз дар даромад,

Марди миёнсоле вориди ошхона шуд ва рост пеши фурушанда рафт ва пурсид: «Бибахшед, шумо барои дармони ҳукак задан чизе доред?» Соҳиби  ошхона бе ягон пурсиш

Рӯзе Черчил сарвазири Англия ба Бернард Шоу “нависандаи англисӣ”, ки бисёр лоғар буд гуфт: Ҳар кӣ туро бинад фикр мекунад, ки Англияро гуруснагӣ фаро гирифтааст.

Марде ҳангоми хӯрдани хӯрок падарашро дар гӯшае ҷудо аз аҳли хона менишонд. Зарфи хӯрокаш ҳам аз чуби беарзиш буд. Рӯзе ӯ дид, ки писари майдааш

Нисбат ба занони дигарон покдоманӣ пеша кунед то дигарон нисбат ба занони шумо ҳам бо покдоманӣ рафтор кунанд. (Имом Ҷаъфари Содиқ (а))Донишҷӯи ҷавоне ба духтаре

Марде аз ҳазрати Алӣ ибни Абитолиб (к) пурсид: Агар об бинӯшам ҳаром аст?Ҳазрати Алӣ (к) фармуд: НеПурсид: Агар хурмо бихӯрам ҳаром аст?Ҳазрати Алӣ (к) фармуд:

Мусулмоне дар хонаи як масеҳӣ меҳмон шуд. Барояш ангур оварданд хӯрд. Баъд аз муддате шароб оварданд. Гуфт: Ман намехӯрам, чунки ҳаром аст! Масеҳӣ гуфт: Аҷиб

Ҷавоне аз ҳаким пурсид: Рози муваффақият чист?Ҳаким гуфт: “Фардо канори дарё биё то бигӯям.” Субҳи фардо ҷавон муштоқона ба канори дарё рафт. Ҳаким аз ӯ

کلید در دست خودمРӯзе бо дӯстам аз канори дукони рӯзномафурӯшӣ мегузаштем. Дӯстам рӯзномае харид ва бо адаб аз рӯзномафурӯш ташаккур кард, вале ӯ ҳеҷ посухе