Се омиле ки дилро сахт мекунад
Ончи дар пеши рӯ доред қисмате аз ҳадисҳое аст, ки дар иртибот бо оёти шарифи Қуръони Карим баён шуда аст. Ин ҳадисҳо гузашта аз паёми
Ончи дар пеши рӯ доред қисмате аз ҳадисҳое аст, ки дар иртибот бо оёти шарифи Қуръони Карим баён шуда аст. Ин ҳадисҳо гузашта аз паёми
Аз бузургтарин заруратҳои зиндагӣ, ниёз ба дӯсти бо дигарон аст. Дар ислом низ ба рафоқате, ки бар завобити дини пойбанд бошад, ба дидаи эҳтиром нигариста
Гуноҳ ва маъсият, ҷисму руҳи инсонро олуда мекунад ва монеи бузурге барои рушду камоли ӯ маҳсуб мешавад оре ин гуноҳ аст, ки боиси сиёҳи
Суханони хуб бояд дар зеботарин ҷумлаҳо омода шаванд, то мавриди таваҷҷуҳ ва тааммули мухотабон воқеъ шавад. Ба иборати содатар қолиби калом мебосит бо қимати
Шахсе хидмати имом Содиқ(а) расид ва гуфт ояте дар Қуръон ҳаст ки ба он амал мекунам аммо ҷавобе намегирам. Ҳазрат фармуд: Кадом оят? Шахсе
Издивоҷ тавсеяи муштараки ҳамаи бузургони ислом аст. Тавсеяе ки агар ба он амал шавад, метавонад тазминкунандаи хушбахтии дунё ва охират бошад. Дар каломи имом
Ин зарбулмасалро шумо ноиз борҳо шунидаед ки, аду шавад сабаби хайр агар Худо хоҳад. Тамоми иттифоқте ки дар ин дунё ба вуқуъ мепайвандад барои
Худованд дар ояти 186 сураи муборакаи Бақара Худованд ҳафт мартаба ба зоти поки худ ишора карда ва ҳафт бор ба бандагон! Ва аз ин
Ҳарҷо фурутани мо сабаби хори ва зиллати мо ва сӯи истифодаи дигарон шавад ва ҳар коре, ки ин паёмади манфиро дошта бошад назири тамаллуқгӯи ва
Ҳар чизе дар ин олам як силсила одоби махсуси ба худ дорад. Дуо низ аз ин амри кулли мустасно нест, аммо одоби дуо бархе зоҳирианд
Амон аз ин забону суханҳое ки ҷуз ба бероҳа роҳ ба ҷое надоранд. Маҳфиле тартиб ёфта ва ҷамъе дар канори якдигар машғули суҳбатанд, дар ин