Ахлоқ ва Ирфон

Аз аввали вуруд мавзеъгирии худро мушаххас кард. Шутуре, ки Пайғамбар(с) савор буд, вориди шаҳри Ясриб шуд ва мардум атрофи онро гирифтанд. Дар он замон шаҳри

Пайғамбар(с) вориди Мадина шуд, то ин низомро барпо, комил ва то абад дар таърих намуна кунад, то ҳар касе дар ҳар ҷои таърих – баъд

1.       Имон ва маънавият Ангеза ва муҳаррики пешбарандаи ҳақиқӣ дар низоми набавӣ имоне аст, ки аз сарчашмаи дил ва фикри мардум меҷушад ва дасту бозу

Яке аз дурахшонтарин -ва газофа нест агар бигӯем дурахшонтарин – давраҳои ҳукумат дар тули таърихи башарӣ даврони даҳсолаи ҳокимияти Ислом дар Мадина аст. Бояд ин

Кист Аҳмад? Ситораи ҳастӣ,                Нурафшон зи бораи ҳастӣ. Найири аъзам сипеҳри вуҷуд,             Меҳру моҳу ситорааш ба суҷуд. Карда нурофарини нурафшон,Каҳкашонҳо дар ин ситора ниҳон. Абъоди

                    Подшоҳо ҷурми моро даргузор Мо ганаҳкорему ту омурзагор Ту накӯкориву мо бад кардаем Ҷурми бепоёну

     Паёмбари муҳаббат ва меҳрварзӣ, охирин фиристодаи Худо ба сӯи ҷаҳониён, ҳазрати Муҳаммад ибни Абдуллоҳ (с), дар 28 сафар (баробар бо 8 июни соли 633

   Тақрибан соат 11 шаби ҷумъа аст, ҳама корҳоямро анҷом додам… аммо намедонам чи кор кунам? Куҷо биравам? Дар хилват ихуд замоне, ки ҳама хешону

Бояд эҳтиёт кунем, ки аз чи касе духтар мегирем. Бояд эҳтиёт кунем ки ин писар кист ва чист ва билохира дар издивоҷҳо бояд эҳтиёти ду

Аз роҳҳои баровардани ҳоҷатҳои инсон, хондани намозе аст, ки намози ҳоҷат хонда мешавад, ки имом Содиқ(а) онро боиси иҷобати дуоҳои худ медонад. Дар ҳадисҳои мухталиф