Қуръон ва Ҳадис

Бихуред ва биошомед, аммо ба андозаи кофӣ ва лозим, зеро пурхӯрӣ ва зиёдаравӣ саломати шуморо ба хатар меандозад. (сураи Аъроф, ояти 31) “وكُلُواْ وَاشْرَبُواْ وَلاَ

  Муҳимтарин ҳадафи Иблис гумроҳ кардани инсонҳост, ба тавре ки пас аз он рӯи ҳидоят ва саодатро набинанд. “وَ يُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَن يُضِلَّهُمْ ضَلَالَا بَعِيدًا”

Дар Қуръон аз меваҳои гуногун ном бурда шудаанд: хурмо, ангур, зайтун, анор, банана, анҷир, бодиринг, сирпиёз , наск (адас) ва пиёз. Теъдоде аз оёте, ки

Ҳақиқати некӣ кардан قال رسول الله: ألإحْسانُ أن تَعْبُد اللّه‏ كَأنَّك تَراه فَإن لَم تَكُن تَراه فَإنَّه يَراكَ. (سنن النسائي) Некӣ он аст, ки Худоро

Ривоёти фаровоне, ки дар мавзӯи тарбияти фарзанд ба дасти мо расидааст, ба масъалаи риъояти адолат, мусовот ва парҳез аз табъиз байни авлод таъкиди фаровоне шудааст.

Аз назари Қуръони Карим Худованд ҳамаи сифоти камолро дорад. Некутарин номҳо ва болотарин сифатҳо аз они ӯст. (Ҳашр24) Сифоти воло дар саросари ҳастӣ хосси ӯст.

Эҳтикор; яъне захира кардани маводде дар замоне ки мардум ба он мӯҳтоҷанд, монанди гандум ё равған ва ғ… дар анбор захира мекунад ва ҳарвақт ки

Мо онгоҳ, ки мехоҳем нигоҳе ба низоми иқтисодии Ислом дошта бошем, аввал бояд назар кунем; Ислом дар бораи сарват чӣ гуфт аст? Мумкин аст касе

Тавба чист? “Тавба” дар асл ба маънои “бозгашт” аст ва дар Қуръон ҳаргоҳ дар мавриди инсон ба кор бурда шавад, ба маънои бозгашт аз гуноҳ

Дар ин бора ривоятҳои фаровоне вуҷуд дорад, ки ба баъзе аз онҳо дар инҷо  ишораи кутоҳ мекунем: а- Аз байн рафтани алоқаи байни бародарони динӣ

Дар ин мавзуъ ривоятҳои зиёд мебошад, вале бо овардани андаке аз онҳо дар ин навиштр басанда мекунем. а- Бадзабонӣ ва дашном аз гуноҳони кабира аст

Қуръони Карим дар ин бора оёти зиёде дорад, ки дар ин қисмат ба баъзе аз оёти Қуръон, ки дар мавриди дашном додан ва носазогӯӣ аст,