Қуръон ва Ҳадис

آثار و فضیلت تلاوت قرآن Тааммуқ дар Қуръон дар худ хондан ва тиловати ин китоби илоҳӣ, фазилатҳо, осор ва фоидаҳои дунёӣ ва охирати фаровоне вуҷуд

Қуръон барои офариниши инсон ҳадафҳоеро баён карда аст аз ҷумла: 1.Ибодат. [1] وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ “Ман ҷин ва инсро наёваридам

Сароғози гуфтор номи Худост, Ки бахшандаву меҳрубон  халқрост. Намедонӣ оё ту  эй некмард , Ки бо пилдорон Худоят чи кард ? (1) На  оё чу

Қуръони Карим аз рӯзи қиёмат ба номҳои мухталифе ёд мекунад ва дар ҳар як ваҷҳе аз вуҷуҳи онро баён мекунад. Порае аз ин номҳо бадин

Худованд дар Қуръони Карим дар сураи Муъминун ояти 115 мефармояд: (أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً وَ أَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ “Оё гумон караед, ки мо

Набошад ҷуз Аллоҳ Парвардигор, Ки зиндасту поянда он кирдигор. Нагирад Худоро касолат фаро, На ҳаргиз ба хоб андар ояд Худо. Замину самовот аз они ӯст,

Сароғози гуфтор номи Худост, Ки раҳматгару меҳрубон халқрост. Қасам бод, бар аср1 к-ин одамӣ, Зиёнҳо расонад ба худ ҳар даме.2 Ба ҷуз муъминон ба Парвардигор,

Сароғози гуфтор номи Худост, Ки раҳматгару меҳрубон халқрост. Надиди ту оё ки Рабби ҷалил, Чи овард бар рӯз асҳоби фил.1 На тадбири ишон бидоди бар

  Гуфтам: Чи қадар эҳсоси танҳои мекунам… Гуфтӣ: فَإِنِّی قَرِیبٌ “Ман ки наздикам”[1] Гуфтам: Ту ҳамеша наздики; ман дурам … кош мешуд ба ту наздик

Парвардигори Карим дар оёти 23 ва 24 сураи Каҳф мефармояд: «وَلَا تَقُولَنَّ لِشَیْءٍ إِنِّی فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا إِلَّا أَن یَشَاء اللَّهُ …‏»؛ “Ва ҳеҷ гоҳ

Ҳар сураи он танини ишқ асту баҳор, Ҳар ҷо қасами замину лайл асту наҳор. Роҳест фаросуи башар то ба Худо, Қуръон ки оромиши рӯҳ асту

Малакаи Сабо мегӯяд: Сулаймон номаи бузургворонае ба ин мазмун барои ман фиристода аст: بِسْمِ اللّه‏ِ الرَّحْمنِ الرَّحیمْ قَالَتْ یَا أَیُّهَا المَلَأُ أَفْتُونِی فِی أَمْرِی مَا