Ахлоқ ва Ирфон

Онҷо, ки ҳама бетоб мешуданд Ӯ хештандор буд Вожаи “бурдбор” дар луғат ба маънои: Ором, боҳавсала, пуршакибо, ҳалим, хештандор, шакибо, собир, сабур, мутаҳамил низ омадааст.

Эшон хандонрӯ, шух ва аҳли мусобиқа буданд Бо мардум хушрафтор буданд. Дар ҷамъи мардум ҳамеша чеҳрахандон буд. Танҳо, ки мешуданд, он вақти ғамҳо ва ҳузнҳо

Амин будан ва амонатдории Ӯ чунон буд, ки дар даврони ҷоҳилият Ӯро “Амин” номгузорӣ карда буданд ва мардум ҳар амонатеро, ки барояшон бештар аҳамият қоил

Қудрат Ӯро дигаргун накард. Сарвати миллӣ Ӯро тағйир надод. Рафтори Ӯ дар даврони сахтӣ ва дар давроне, ки сахтӣ бартараф шуда буд, фарқе накард. Ҳаё

Мунзабит ва мураттаб Назифу мураттаб аз даврони кӯдакӣ; Пайғамбар(с) аз даврони кӯдакӣ назиф буданд. Бар хилофи бачаҳо ва ҳамсинусолҳои худашон дар шаҳри Макка ва дигар

Розу ниёзи доимии Пайғамбар(с) Пайғамбари Акрам(с) бо он қудрати малакутӣ доим бо Худои Мутаол дар ҳоли таваҷҷӯҳ ва розу ниёз буданд. Дуо силоҳи мӯъмин Аз

Паёмбар дар иртибот бо Худои Мутаол ва бандагии он зоти пок, Худоро дар ҳамаи ҳолатҳо ба ёд доштанд ва ҳаргиз аз ёди он зоти пок

Вижагиҳои шахсӣ ва ҳукуматии Пайғамбар(с) Дар як тақсим мо ба таври хулоса ахлоқи Пайғамбар(с)-ро ба “ахлоқи шахсӣ” ва “ахлоқи ҳукуматӣ” тақсим мекунем; ба унвони як

Нузули раҳмати Илоҳӣ бар башар Таваллуди раҳмат; ин вилодати бузург, таваллуди бартарин намунаҳои раҳмати Илоҳӣ бар башарият буд, чун вуҷуди он бузургвор ва ирсоли ин

Вақте ҳаракат ва ҷунбиши Ислом аз Макка оғоз шуд ва он шуру нишоти исломӣ бо мазлумияту пойдории мӯъминин, натиҷаи дилхоҳашро амали кард, аввалин ҷое, ки

  Пайғамбар(с) чун мехост ба маҷлисе ворид шавад ва бо мардум мулоқот кунад, ба оростагӣ зоҳири хеш таваҷҷуҳ бисёре мекард, дар оина менигарист, мӯйҳо ва

Ҳалқаи васли дунёи моддӣ бо маъдани ғайб Сарчашмаи беъсат, ки …. дар қалби муқаддаси Набии Акрам(с) ҷушид ва ҷорӣ шуд, масири муҳимме дорад. Масъала ба