Донишмандон

Оғози китоби Мусибатномаи шайх Аттор Фи тавҳиди бори азза исмуҳ Ҳамди пок аз ҷони пок он покро Ку хилофат дод муште хокро Он хирадбахше ки

Дар ин дунё бархе бар асари инки гуноҳони зиёде анҷом медиҳанд бародари Шайтон мешаванд ва дар баъзе аз вақтҳо аз Шайтон ҳам пеши мегиранд. Худованд

Нигоҳе ба вазъияти мусулмонон дар гушаву канори ҷаҳон дар остонаи иди саиди Фитр. Дар ҳоле ба иди саиди Фитр яке аз идҳо ва ҷашнҳои бузурги

Ҳазрати Алӣ(кр) мефармоянд: Расули Акрам(с) вақте моҳи мубораки Рамазонро медиданд, рӯй ба қибла истода, чунин мегуфтанд: Худоё! Ҳилоли ин моҳро барои мо бо амнияту имон

Расули Худо(с) ҳар навъ либосе, ки дар дастрас доштанд мепӯшиданд, либоси сабзрангро дӯст медоштанд. Бештарин либосашон сафедранг буд, Паёмбар(с) мефармоянд: Зиндаҳои худро сафед бипӯшонед ва

Имом Боқир(р) мефармоянд: Расули Акрам(с) рӯзи панҷшанбе мусофират мекарданд. Расули Худо(с) дар сафар, панҷ чизро бо худ мебурданд: Оина, сурмадон, шона, мисвок ва қайчӣ. Имом

Дар омӯзаҳои динӣ, бо дар назар гирифтани маслиҳат ва мафсадаҳо, дар бораи нигаҳдории бархе ҳайвонот дар маҳалли зиндагии инсон тавсея шуда, чунонки аз нигаҳдории баъзе

Шери Худо шоҳи вилоят Алӣ, Сайқали ширки хафиву ҷалӣ. Рӯзи аҳад чун сафи ҳайҷо гирифт, Тири мухолиф ба танаш ҷо гирифт. Ғунчаи пайкон ба гили

Абулқосим лақаб ва Фирдавсӣ тахаллуси шоир аст. Вай 18 декабри соли 932 таваллуд шудааст. Волидон ӯро Мансур ном ниҳода буданд. Зодгоҳи ӯ деҳаи Божи ноҳияи

Аз имом Содиқ(а) ривоят аст, ки фармуданд: Вақте ки ин оят бар Паёмбар(с) нозил шуд: وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا

Саъдии Шерозӣ аз бузургтарин мардони забону адабиёт аст, ки бисёр бар ин талош буд то забону адаби форсиро ба ҷойгоҳи ҳақиқии худ бирасонад. Ба баҳонаи