Донишмандон

Ба авҷи кибриё, к-аз паҳлуи аҷз аст роҳ он ҷо, Сари мӯе, гар ин ҷо хам шавӣ, бишкан кулоҳ он ҷо. Мирзо Абдулқодири Бедил шоир,

Ҳазрати Содиқ(а) фармуд: “Барои  ҳазрати Фотима(а) назди Худованд нуҳ ном аст: 1. Фотима 2. Сиддиқа 3. Муборака 4. Тоҳира 5. Закия 6. Розия 7. Марзия

Раиси ҷумҳурии Тоҷикистон рӯзи панҷшанбе дар ҷашни ҷаҳонии ҳавзаи наврӯз дар Кобул гуфт: Наврӯз падидае аст, ки ҷаҳон маънои худро дар он наҳуфта аст. Ба

Раисҷумҳури Эрон зарурати тавсеа ва таҳкими муносибатҳои ҳамаҷониба миёни Эрону Тоҷикистонро барои пешрафти ду миллат ва кишвар таъкид кардааст. Ҳасан Рӯҳонӣ дар дидору мулоқот бо

Сароғози гуфтор номи Худост, Ки раҳматгару меҳрубон халқрост. Бигу мебарам сӯи Яздон паноҳ, Ки бишкофад ӯ осмон субҳгоҳ.1 Зи шарри он чиз к-у офарид.2 Зи

Сароғози гуфтор номи Худост, Ки раҳматгару меҳрубон халқрост. Бигу ӯ Худой аст яктову бас,1 Ки ҳаргиз надорад ниёзе ба кас,2 Назода на зоида шуд он

Сароғози гуфтор номи Худост, Ки раҳматгару меҳрубон халқрост. Ҳамоно ки инак бидодем мо, Ба ту кавсари пок эй Мустафо.1 Ту ҳам пас ба шукрона мехон

Қуръон Манам Қуръон китоби осмонӣ, Ки ҳастам то қиёмат ҷовидонӣ. Худоро дар ҳақиқат ман забонам, Диҳам доди сухан он сон ки донӣ. Башарро медиҳам баҳри

Насими куи ҷонон аст Қуръон, Шамими атри Раҳмон аст Қуръон. Бувад равшангари роҳи саодат, Чу хуршеди фурузон аст Қуръон. Ба гулзораш, хазон роҳе надорад, Баҳорон

Борҳо шояд шунидед, ки бархе мегӯянд: “Одам бояд дилаш пок бошад ва ҳар коре хост бикунад”, дар ҳоле ки ин ду ҷумла зидди ҳам ҳаст.

  Ҷаъфари Фардӣ ба мақоми нахусти 36-умин давраи мусобиқоти саросарии Қуръони Карими Ҷумҳурии Исломии Эрон дар бахши қироат даст пайдо кард ва бар қуллаи қироати

  Сақфе, ки саросари ҷаҳонро иҳота карда аст, ба назари мо бепоя меояд. Токунун ҳеҷ устои забардасте натавониста аст, сақфи бепояе бисозад ва паз аз